Бірде Көгілдір жемелек таққан кішкентай Лена қыздың орманға барғысы келді. – Орманға жалғыз барма, Ленажан, – деді Маша. – Онда жолдар мен соқпақтар көп. Жарға құлап кетсең – біткенің, үйіңе қайтып ке
Тапжылмай тұрады, Үш көзі қырағы. Бір көзін ашады, Бір көзін жұмады. Зулайды көлік те, Зулайды велик те. Асықпа, аптықпа, Абайла, желікпе! Тұрған жоқ бекерге, «Қош» деймін кетерде. Қысады бір көзін
Бақыт Еңбекпен өтсе уақыт, Бұл – бақыт! Білім – қанат, біл артық, Бұл – бақыт! Кітап оқы құмартып, Бұл – бақыт! *** Бүгін бала болғанмен, Сен ертеңгі данасың. Жүріп даңғыл жолдармен, Өзің де із с
Жаздың жаймашуақ күндерінің бірі. Ақжол мен Аян күндегідей аулаға шығып ойнамақшы болды. Екеуі дос әрі сыныптас еді. Екеуі аула ішінде әрі-бері жүгіріп, доп ойнады. Бір жақсысы, аула ішіне жеңіл көлі
Алты жасар Ақан ғана Ауылдағы сақау бала. Таяқты да таяқ дейді, Тарақты да таяқ дейді. Қаймақты да қаймақ дейді, Қармақты да қармақ дейді. * * * Құланнан құнан оза ма, Құнаннан құлан оза ма? Құнан да
Жем бергенде, жем жейді, «Кел!» – дегенде, келмейді. Балапаным сары үрпек, Әрі қорқақ, әрі үркек. Дұрыс емес келмеген, Алақаннан жем берем. Қорықпаймын мен сенен, Қорықпашы сен менен.
Ақ көбелек, көк көбелек, Қызыл, сары, көп көбелек, Гүл тыңдасын, сен де тыңда Ән айтпайды текке бөбек. Ақ көбелек, көк көбелек, Қызыл, сары, көп көбелек, Жаз да келді, мен де келдім Екеумізден кетпе
Айта аламын бақырып, Әтеш, сенің әніңді. Ерте тұрып, шақырып, Оятасың ауылды. Болсам саған ақылшы, Ақылыма таңғалма. Бірақ та сен, шақыршы, Менің ұйқым қанғанда.
Қырық екі әріппен, Таныстырған Әліппем. Ежіктемей сөздерді, Оқи алам танып мен. «А»-дан бастап оқыдық, Аяқтадық «Я»-мен. Маржандай қып жазуды, Жаза аламын сиямен. Әліппені оқыған, Данышпаның, данаң
Есік ашық, бақсаңыз, Әсем балабақшамыз. Аспанында күн кешкен, Ауласында гүл де өскен. Ағаштары саялы, Жапырағын жаяды. Айналаның сәнімен, Танысамыз бәрімен. Тақпақ жаттап сан қилы, Үйренеміз ән-күйд