Көлден ұшты жеті қаз, Қайтып қонды екі қаз. Қонбады оның нешеуі, Кәне, кім тез шешеді?
– Жат! – деп кешке ініме, Әжем әлек болады. Қарап сағат тіліне, Інім жатпай қояды. – Көрдің бе, бұл жаманды, Сөзді қашан ұғасың? Ертең ерте Адамды Тұрмай, әлек қыласың. Шырағым-ау, жас бала Жатпай м
Жексенбіде бүгінгі, Мен бағамын інімді. Бұлқынады бесікте Таппай бір сәт тынымды. Болатыны білімді, Бірден маған білінді. Қолымдағы «Әліппем» Көзіне оның ілінді. Маған қарай бұрылды, «Әліппеге» үңіл
Бір дүкенге әкеліп, Дәптер, қалам әперіп. «Жазба» деді әкешім, Ешқашанда қате ғып. Сөзін айтар әке нық, Ол міндеті әкелік. Ал балалық парызым – Жібермеу еш қателік.
Қабағымды бағасың, Көңілімді табасың. Ойнап кетсем далаға Сен алаңдап қаласың. Мәпелеген баласын, Ең әдемі анасың. Аман жүрші қасымда Сен, сүйікті анашым!
Қасиетті, қастерлі, Отанымды қорғайтын, Ел қорғаны әскерді, Мен баламын қолдайтын.
Менің қалам гүлденген, Көктемде еккен гүлдермен. Әсем түске оранып, Сұлу болып үлгерген.
Жер шарының әр елі, Қызығатын әдемі. Қазақ жері көрікті, Сұлулықтың әлемі. Жер шарының әр елі, Қызығатын әдемі. Қазақ жері көрікті, Сұлулықтың әлемі.
Күрек тісі балғадай қомағай Қасқыр үнемі малшы үйін торумен жүріпті. Қыста қорасына түсіпті. Күзде семіз тайыншаларға жаудай шауыпты. Жазда да ұсақ малдарға тыным бермепті... Бiр жылы қыс қатты бо
Ұлттық құндылықтарымызды ұлықтап, кішкентай оқырмандарға рухани азық беретін балалар басылымына биыл 65 жыл толып отыр. Өзінің ұзақ тарихында «Балдырған» көптеген балалар жазушыларын тәрбиелеп, олард