Мейраш үйдің жалғызы. Содан да шығар еркетотай. Өз дегені болмаса, ешкімге көнбейді. Қыңыр-қырсық. Қисайған жағынан тұруы қиын. Көрсе қызарлығы да жетеді. Қай кезде де құрбы қыздарынан, болмаса аулада
Зулап келе жатқан үлкен автобус біртін-біртін жылдамдығын азайтқан. «Аялдама сайын тоқтай беретіні жаман»,– деп ойлады Нағашыбай. – «Шіркін- ай, зулай берсе-зулай берсе, бөгелместен...» Нағашыбай қиял
Шекер кейбір құрбылары сияқты қоңырау соғылысымен кітап– қағаздарын асығыс-үсігіс жинап, дәлізге ата жөнелмейді. Асып-саспай сөмкесіне салып, сабаққа қажет кітап-дәптерлерін алады. Содан соң ғана орны
Тауықтарды қамай алмай жүрген әпкесі Айгүл мен шешесін көрген Таңат, көмек беруге ұмтылды. Өздері ерен жүйрік. Бірін қайырса, екіншісі айдалаға қашады. Күнде қонақтайтын қораға енбегенде қайда бармақ?
Сынып жетекшісі Нұржамал апай сабақ соңында 3 «Б»– ның ұлдарын жиып алды. – Балалар, неге алып қалғанымды білесіңдер ме? – Білмейміз. – 8 Наурыз жақындап қалды емес пе? – Иә, әйелдердің, сіздердің мер
Әсемнің өкпесі қара қазандай. Ауылда тұратын әжесіне көкесі, «әне апарам, міне апарам» дегелі талай болды Неге айтқанын орындамайды? Уәде бермегенде, бүйтіп мазасызданбас еді. Әлгінде далаға шақырған
Тәй-тәй басқан сәбидей, таяғына сүйеніп бір қария келеді. Өңі өрт сөндіргендей. Бетіндегі айқыш-ұйқыш әжімдері тереңдей түскен бе, қалай? Уһілеуі жиілеп, әлсін-әлсін күрсініп қояды. Таңертең дүкенге с
Сүйкімді сары ұлды сол күні кешкісін-ақ ауыл біліп қалды. – Бөтен бала келген бе? – деді еліккіш Есен достарына қарап. – Иә,– деді Қоңқай. – Қай үйдің қонағы? –деді «Қара палуан» атанған Жанғали әуесқ
Асхаттың ойыншығы мол. Қонструкторы сансыз. Ақ, сары, қызыл түсті кубик– пластмассаларға бала түгілі, үлкен адам қызығады. Жұмыртқа киндер- сюрпризден шыққан кішкентай ойыншықтар өзгеше бір әлем. Чере
Бұл жолы Ерден аға-жеңгесі Нығмет пен Күләндәмға еріп келді. Жақында үйленген жастардың әлі балала- ры жоқ. Жатақхананың бір бөлмесінде тұрады. Екеуі де күні бойы жұмыста. Ерден үйде жалғыз. Теледидар