Бұл оқиға ерте, ерте ертеде, ешкі жүні келтеде күз айының кезінде болған екен. Қоян ағаштан сарғайып түскен жапырақтарды жинап жүрген. Ағаш түбінде кішкене көлшік бар болатын. Жел соғып,соның екпініме
– Ойпыр-ай, өлтірді-ау! Дағарадай боз көйлегіннің етегіне сүріне-қабына жан ұшырып келеді, Дәу апа. Қолында шыбық. Үпілмәліктей үптеп отырған немересінің кеудесіне, қарақұсша қонақтап, басқа-көзге қар
Қараңғылық түскелі қашан. Үлкен қала күні бойғы қым-қуыт тіршілік ырғағынан сәл де болса байыз тапқандай, арлы-берлі ағылған көліктер де, адамдар да дамылдап, саябырлаған. Оқта-текте терезе тұсынан бі
Аудан орталығындағы мектеп-интернатта оқитын Айбол мен Нұрболдың екі үйдің меншігіндегі елу шақты қойды баға шыққандарына біраз уақыт өткен. Бағана түс әлетінде қоржындарынан тамақтарын шығарып ауқатт
Шіліңгір шілденің бесінге таяған күні, жер-әлемді қуырардай шыжып тұр. Аспан әлемі қылаусыз ашық. Әлгінде толқын- толқын ақша бұлттар, құдды жарысқа түскендей бірінің соңынан бірі шұбап көрінді де, іп
Сағым қуған сары далада жаяу-жалпы шаршап келе жатқан жігіт, күн көкжиекке құлап, ақшам жамыраған шақта шағын ауыл шетіндегі оқшау тігілген қазақ үйге келіп кіреді. Жасы жетпістер шамасындағы отағасы
Ертеде бір байдын жалғыз баласы болыпты. Еркетотай, тік бақай өскен ұл жалқаудын нақ өзі екен. Әкесінің байлығына масаттанып, не ішем, не кием демейді. Сайранды ғұмыр кешеді. Күндердін күнінде әке-шеш
Қатты тоңып оянды. Қалшылдап барады. Түнде қамыс арасын паналаған. Таң ата жел соғып, күн суытты. Оның үстіне қанша күннен аш. Қарны қабысып, ас тілеп жатыр. Тарғыл мысық терең ой үстінде. Мынау жарық
Жалқаулықтың қай кезде де ауырдың үстімен, жеңілдің астымен жүруге дағдыланған жандарды сағалайтыны белгілі. Содан да болар, еш жерде жұмыс істемейді, масылдық пиғылын өзгерткісі келмейді. Бірде ол с
Дәптер мен Әліппе қызыл сөмке ішінде кездесті. Әліппе аздап ұсталған. Ал дәптер судай жаңа. – Әй, былай ысырыл. Орын бер маған! – деді көк дәптер бұйрық раймен өктем сөйлеп. – Келгенің әлгінде ғана. Н