Фонетикалық дыбыстаңба, фонетикалық транскрипция (лат. transcriptio қайта көшіріп жазу) – ауызша айтылған сөздің дыбысталуын неғұрлым дәл беру үшін қолданылатын жазу тәсілі.
Фонетикалық әліпби – тілге, тілдерге немесе белгілі бір ұйымдарға арналған әліпбиді оқудың стандартталған тәсілі. Негізінен радиобайланыстарда, электронды пошталарда т.б. қолданылады. Негізгі түрлері:
Фонетика – тілдің дыбыс құрылымын зерттейтін тілтанымның бөлімі: жалпы Ф. – тілдердің жалпы дыбыс заңдылықтарын зерттейді; жалқы Ф. – жеке бір тілдің дыбыс құрылымын зерттейді; қазақ Ф. – қазақ тіліні
Фонеманың реңктері. Фонема теориясы бойынша бір фонеманың бірнеше реңкі болады, яғни фонетикалық қоршау қанша болса, фонеманың реңкі де сонша болады. Бірақ солардың ішінде фонетикалық қоршауға неғұрлы
Фонема мен әріптің арақатынасы. Егер жазу-сызуда фонема мен әріптің қатынасы І:І болып, бір әріп бір фонеманы белгілейтін болса, онда дыбысталған сөздің құрамындағы фонемалардың саны мен әріптің саны
Фонема (грек. «phone» – дыбыс). – тілдің маңызды бірліктерін (морфема, сөз, сөйлем) ажыратуға және құруға негіз болатын тілдің дыбыстық жүйесіндегі ең кіші бірлік. Ф. алдымен сөз дыбыстарында көрініс
Фон – сөйлеу ағынындағы тілдің дыбыстық деңгейінің бірлігі. Бұл бірлік дыбыстың фонемдік сипатына немесе фонеманың сөйлеудегі қолданылуына тікелей байланысты емес. Тілдік бірліктерге жататын фонема ме
Флективті тілдер – дүниежүзіндегі тілдердің типол. белгілеріне қарай топтасуының бір түрі. Бұған негізінен үндіеуропа, семит-хамит тілдері жатады. Ф.т. тән белгілер: 1) сыртқы флексиямен қатар ішкі фл
Флексия – (латын. «flexio» – бүгілу) – бірнеше ғылым салаларында қолданылатын термин. Әсіресе, лингвистика, медицина салаларында жиі қолданылады. Ф. сөздің өзгеруін, морфемалар жиынтығын білдіретін гр
Финикий жазуы – ханааней-аморей тобына жататын өлі семит тілдерінің бірі, квазиәліпбилік желілік консонантты жазу. Шамамен б.з.д. ІІ ғ. Финикияда пайда болған. Ф.ж. шығу тегі жағынан иероглифтік буынд