Алтын түсті айдарлы Бала қораз айбарлы Таңды ән салып атырар, Күнді аспанға шақырар!
Жетіп келді бақшаға, Жұрт шу етті: – Масқара!.. – Не бетіңмен кеп тұрсың? Көк шыбықты жеп тұрсың... Ұялғансып тұрды да, Мойнын кері бұрды да, Кеткен кезде жұрт тарап Бақшаға енді бұқпалап...
Бүркіт айтты: – Ұяға Қанатты ұлдар сыя ма? Самғайсыңдар өскен соң Мен секілді Қияда!
Оқуға да үлгерем, Ойынға да үлгерем. Төбем көкке тигендей Көңілдімін күнде мен! Дейтін дәйім: «Сылбырсың», Қайран қалып тұр Гүлсім. Әжем келіп, жағдайым «Жақсарғанын» кім білсін...
Белгілі ақын, аудармашы Темірақын Жақыптың туғанына 70 жыл Әр жылдары газет-журнал редакцияларында аудармашы, жауапты хатшы, бас редактор болып, «Қазақстан» ұлттық телеарнасында аударма және дубляж б
Қалада тұратын ағайынды Еділ мен Еміл орталық саябаққа барды. Екеуі бірге жүріп демалыс орнын ұзақ аралады. Түрлі аң-құстарды көріп, солардың қылығын тамашалады. Бір кезде Емілдің қолынан үзілген гүл
Бес-алты күннен бері балаларда маза жоқ. Үлкенді-кішілі ыдыстарын көтеріп, қозы көш жердегі дала жидегін теруге жүгіреді. – Ырғын шыққан екен... Жарты сағат өтпей-ақ шелегіміз лық толды... – Тосапт
Жыл басында анам маған «Жаңа заман ертегілері» деген кітап сатып әперген еді. Оның ішінде мақалдар, ертегілер, жұмбақтар, жаңылтпаштар бар екен. Маған, әсіресе, ертегілер ұнады. Өзім оқып қана қоймай,
Жазғы демалысқа шыққалы бері Иманға үлкен жауапкершілік жүктелді. Демалыс басталғанына оншақты күн өткен кезде атасы: – Ертең малдың бәрін алыс жайлауға айдаймыз. Қойдың ішінен аяқ-басы бүтін, құлақ
Айдар жақында бірге толады. Жақында ғана еңбектеп «шауып» жүрген ол жүруге талпына бастады. Бірте-бірте аласа столды жағалап, тәй-тәй басып жүре бастады. – Тәй-тәй, – деп оны жүргізуге әрекет жасаға