Үй ішінен ызың естілді. – Маса! – деді Алтай елең етіп. Іле одан да қатты ызың естілді. – Шыбын! – деді інісі Саян. Шыбын шыр айнала ұшып, аздан соң қабырғаға барып, жабыса қалды. Маса шағайын деп
Берген білім тереңін, Сені жақсы көремін. Анам тілі – өз тілім, Тілге көңіл бөлемін.
Ойнаймыз да, күлеміз, Әркез бірге жүреміз. Тәп-тәтті біз балдаймыз, Араздасып қалмаймыз.
Жасыл жайлау төрінде Тайға мініп жарыстық. Бұлт көшкен көгінде Құт өлкемен таныстық.
Жаз келді жадырап, Жер жүзі жайнады. Жайқалып жапырақ, Бақта құс сайрады.
Алаңқайда не түрлі Гүлдер өсіп жетілді. Гүлге қонған көбелек Өзі де гүл секілді.
Құмырсқаға үй керек, Керек затын сүйрелеп, Үй салуға кірісті. Шеттерінен жұмысшы!
Мысық екен деп қалма, Қасына оның көп барма. Қызыл теңбіл нән бір аң, Шыға көрме алдынан!
Қара қонжық панда да Үйшік салды жап-жаңа. Қабырғасын қарашы: Кілең бамбук ағашы. –Тәтті үй екен!– деп қойды, Тең жартысын жеп қойды.
Досыммен көп ойнаймын, Ойнаймын да ойлаймын: – Ойнақтаған құлын да Бала емес пе, шынында!