Күлімдеді көкте күн, Тез өссін деп еккенім. Арық салдым әкемнің Қолыма алып кетпенін. Үйдің ішін жайнатып, Әкелді әжем май, қатық. Наурыз көже пісірді, Анам қазан қайнатып. Асыр салып ойнадық, Науры
Көктем келді Көктем келді, Жылғалардан су ақты. Көк пен жерді Оятты күн шуақты. Жоғалады, Буға айналып қар мен мұз. Демалады, Коньки және шаңғымыз. Шанамызды Күтпейді енді сырғанақ. Мына бізді Мұңа
Ішкеннен соң шұбатты, Мұрат тағы сұратты. Денсаулыққа жақсы деп, Ішкен сайын ұнатты.
Желбіреген тұлымшақ, Кіп-кішкентай құлыншақ. Шауып жүріп байқамай Әр нәрсеге ұрыншақ. Енесінің қасында, Еркелеп-ақ жүргені. Бір нәрседен үріксе, Қызық құлақ түргені.
Күлімдеп күн, нұрын төгіп, Көктем келді, алақай! Үйге кірмей жүр далада, Мәз болып бар балақай. Құлпырды жер көкке оранып, Бәйшешектер тұр жайнап. Туған жерге құс оралып, Ұшып-қонып, жүр сайрап. Сыл
Бастауындай ұлы істің, Келді күні ұлыстың. Жер ошақта лаулады от, Қыдыр кезіп қыр үстін. Келе жатқан бұрыннан, Салт-дәстүрін ұғынған. Қазанға әжем ас салды, Ескіден қалған ұғымнан. Жеті түрлі дәмдер
Жағып күймен отты да, Табады екен жоқты да. Жыршы, күйші, көріпкел, Би де бопты Кетбұға. Ғажап дейді ел үні де, Өткір екен тілі де. Тап болыпты ол бірде Айдаһардың ініне. Айдаһар іннен ш
Баяғы заманда Өсер деген бір бағбан өмір сүріпті. Ол өзінің алақандай ауласына қауын егіп, содан түскен өніммен күнелтеді екен. Балалы-шағалы Өсерге сол елдегі ашкөз патшаның жылда салатын салығы өте
Мұрагер шанасын сүйретіп сырғанақ тебуге шықты. Жолдан Бейбарыс қосылды. Екі дос көшенің басындағы терең сайға келді. Қар түскелі бар бала осында. Сырғанап мәре-сәре болып жатыр. Ойын алаңы у-да шу.
Бір топ бала ауыл шетіндегі төбеден сырғанап ойнап жүрген. Аяздың қаттылығы сонша, қалқан құлақ Келдібек мойнындағы бөкебайымен көзін ғана жылтыратып бет-аузын орап алыпты. – Келдібекті қараңдар? – д