Ана тілім – қуатым, Ана тілім – суатым! Ана тілім – шырағым, Мәңгі жанып тұратын. Ана тілім, анамның Ақ сүтінен жаралдың. Аңқисың да тұрасың Жусанындай даламның. Тілім шықты сенімен, Уызыңнан емі
Басыма бақ қонғаны – Өз туымның болғаны. Өлгенімнің тіріліп, Өшкенімнің жанғаны! Көк аспандай көлбіреп, Көк туым тұр желбіреп. Амандығын тілеймін, Ет жүрегім елжіреп!
Отан – байтақ даламыз, Отан – жұтқан ауамыз. Отан – қамқор әкеміз, Отан – туған анамыз. Отан – орман, тауларым, Отан – бақша-бауларым. Отан – бір түп жусаным, Жан-жануар, аңдарым... Отан – өзен,
Тілдесіп көкпен тауларың, Жайқалды жасыл орманың. Алатау, Қаратауларым, Елдікті бізге мұра етіп, Ерліктің сазын толғадың. Салтанаты асып сән құрған, Елім бар бүгін жаңғырған. Кең байтақ Атамекенім –
Қоқыс төгуге барған Алдияр кішкене қорап тауып алды. Ішінде үш марғау бар екен. Иесі тағы хат қалдырыпты. «Бұл хат марғаулардың болашақ иесіне арналады. Мен бұларды тастағым келмеген. Бірақ амалым қал
Бір бала ойнап жүріп ағаш түбінен жараланған көгершін тауып алды. Байқұс құстың қанаты сынып, ұша алмай қалған екен. Үйіне әкелген соң оны емдеп, қанатын таңып, тамақ берді. Ертесі баланың ата-анасы
Аулада таяуда пайда болған сары мәшке ит балаларға әбден үйір болып алды. Балдырғандардың артынан салпақтап, ауыздарын аңдиды. Көзі жәутеңдеген итке балалар қолындағы тәтті тоқашын бөліп беріп, сылап-
Гүл өсірсең терлеп, Мұның аты – Еңбек. Кесте тіксең зерлеп, Мұның аты – Еңбек. Қырға шықсаң өрлеп, Мұның аты – Еңбек. Сабағыңа жөндеп Әзірленсең – Еңбек. Қиындықтың бәрін Еңбек қана жеңбек.
Оң қолымда бес саусақ, Сол қолымда бес саусақ. Қосып едім екеуін, Болып шықты он саусақ. Оң аяқта бес бәшай, Сол аяқта бес бәшай, Қосып едім екеуін, Болып шықты он бәшай. Он саусақ, он бәшай, Бәрі
Кіп-кішкене Қолғанат, Отырмайды ол қарап. Ақылыңды ұғады, Көңіліңнен шығады. Қолғанат десе, қолғанат, Қалай тауып қойған ат!