Тынысбек-ау, Тынысбек, «Отырсайшы тыныш»,– деп, Талай рет айтылды, Түсінесің қай тілді?!
Жиып, теріп қоқысты, «Менен асқан жоқ күшті!» – Деп есірген бір Құйын Аласұрып көкке ұшты. Аласұрып көкке ұшты, Ақымақ қой, текке ұшты. Аптығы тез басылып, Ақыры жерге кеп түсті.
Қайдан келген бұл бала, Өзін білгіш санайды. Бізді көрсе бұлдана, Шекесінен қарайды. Білетіні көп екен, Түйе айдаса, «шек» дейді. Түйенікі жөн екен, Оған елең етпейді. Қолына алып қурайды, Ешкі айда
Б а л а : – Көктемді хабарлап, Ұзағым, келдің бе? Қойып ем даярлап, Ұяңды көрдің бе? Ұ з а қ : – Жақсы екен қонысым, Рақмет, қамқоршым! Мың алғыс сол үшін, Мерейің зор болсын!
«Жүгірме!» демеңіз, Жүгіре береміз. Жүйріктей жараймыз, Жеңілдеп денеміз.
Апарады тауға да, Апарады бауға да. Әкеледі қайтадан Туып-өскен аулаға. Апарады алысқа, Апарады ғарышқа. Әкеледі қайтадан Атамекен қонысқа.
Жаяу жүрген пайдалы, Жүзің жарқын, жайдары. Жуымайды ешқандай Ауру-сырқау қайдағы. Жаяу жүрген пайдалы, Жүзің жарқын, жайдары. Аралауға шақырар Туған өлке аймағы.
Үзім нанды бөліскен, Ынтымағы келіскен Достық аулақ тұрады Ұрлық, ұрыс-керістен.
Ұстаз болуды армандаған Есентай Ерботин аталарың Қарағанды мемлекеттік педагогикалық институтын бітірді. Бірақ жазуға деген құштарлық оны журналистика саласына алып келді. Павлодар облысы теледидар ж
Бір бала бір күні ағаш түбінен жараланған кептер тауып алады. Қанаты сынып, ұша алмай қалған екен. Үйіне әкеп, емдеп, тамақ береді. Ертесі баланың ата-анасы жұмысқа кетеді. Сол кезде әлгі кептер мыста