Нұрислам Әбділбаев – Шығыс Қазақстан облысы, Тарбағатай ауданы, Қарғыба ауылындағы Ю.А.Гагарин атындағы орта мектептің 3-сынып оқушысы. Сынып жетекшісі Гүлнара Жетпісова мақтан тұтатын білімге құштар,
Жаңа жыл қарсаңында Безендірдік аулада Өсіп тұрған шыршаны. Әсемдеуге бар бала Бар өнерін жұмсады. Жасап келді бірі піл, Бірі – барыс, арыстан. Бірі – қораз, бірі – құр, Бірі – бүркіт, сауысқан. «Қ
Нұржан үйге бір кіріп, бір шықты. Байыздап отыра алатын түрі жоқ. – Астыңнан су шықты ма? – деді анасы кейіп. – Жоқ... – Ендеше неге ары-бері жүре бересің? Қарамайсың ба, ана аға-әпкеңнің тапжылмай са
– Жұрт күшімді білерлік Жасар едім бір ерлік. Айтыңдаршы, қайда бар Жеті басты айдаһар? – Деп Мұсабек мақтанып, Кеткелі тұр аттанып. Құр мақтанбай бұл қасқа, Мойнын неге жумасқа? Жуынса, жұрт білерлі
Мен тимеймін, жасқанба, Дос болайық, көбелек! Жайнап тұрған бақшамда Гүлдерімді көре кет! Тұтқиылдан састыра, Жаңбыр жауса себелеп, Тақиямның астына Тығыла ғой, көбелек!..
Қандай әйбат тымағың, Киіп алғын, шырағым. Суық екен мына күн, Үсіп қалар құлағың. Үсіп қалса құлағың, Түсіп қалар, шырағым. – Құлағы жоқ мына кім? – Деп жүрмесін мұғалім.
«Балғын бөбек, балалар Болсыншы, – деп, – көңілді», – Ер жауынгер ағалар Күзетеді өмірді. «Гүлдер тұнып сүйкімді Тұрсын, – дейді, – бақтарда». Күзетеді ұйқымды, Мен тынығып жатқанда.
Жауды бұршақ тасырлап, Шатырлардан секірді. Тойға келген асыр сап Бір топ бала секілді. Өңкей майда мұз моншақ, Аппақ-аппақ, қап-қатты. Мәз-мейрамбыз біз болсақ Жауғандай бір ақ тәтті.
Дала сары киінді, Самал соқты салқындау. Қырмандарға үйілді Алтын астық – алтын тау. Сарғайыпты қауын да, Күте-күте біздерді. Аймағыма, ауылға Берекелі күз келді.
Балалар ақыны Асқаржан Сәрсек Жамбыл облыстық «Еңбек туы» (қазіргі «Ақ жол») газетінде ұзақ жыл қызмет істей жүріп, қазақ балалар поэзиясына үнемі атсалысып тұрды. Оның бүлдіршіндерге арналған «Мереке