Бөбек: Көркің мен келбетің Жайнатып көл бетін, Иіліп мойының, Қанбайды ойының. Кіршіксіз денеңді Қызықтап мен енді, Көп қарай беремін, Сипағым келеді! Аққу : Алақай! Алақай! Сипай ғой, Балақан! Ұ
Біздің бақша Көрменің Дәл өзінен аумайды: Төбесінен керменің Жұлдыз – жүзім саулайды. Қара өрік Ботамның Көздеріндей баурайды. Асқабағы Шопанның Қойларынан аумайды. Қампиған нән қарбыздар Дирижабль
Оразхан аталарың журналистік жұмысын «Қызылқұм» аудандық газетінде жауапты хатшы болып бастаған. Кейін Қазақ Ақпарат агенттігінің Қызылорда, Жамбыл және Оңтүстік Қазақстан облыстары бойынша тілшісі бо
Қоңыр күз. Қараша айы. Күн суытып, жапалақтап қар жауды. Алғашқы қар. Көп ұзамай айнала-төңірек түгел ақ көрпеге оранды. Асхат анасына еріп аулаға шықты. Көзі бірден көрші үйдің күшігіне түсті. – Анаш
Сабақтан қайтқан Елдос пен Сырым үлкен арыққа салынған кішкене көпірге келді. Үйлеріне тез жету үшін олар үнемі осы жолмен жүретін. Салынғанына көп болған ағаш көпір әбден тозыпты. Тақтайларының бәрі
Күз кезі. Күн жексенбі. Екінші сыныпта оқитын Асқар мен атасы аула сыпырып, бақшадағы жапырақты жинады. Асқар жұмысқа қызу кіріскен. Қолына кішкентай сыпыртқы алып, атасына қолғабыс етіп жүр. Арасында
Жапалақтап жауған қар, Қалды басып ауланы. Ауламыздың өте кең, Ат шаптырым аумағы. Қарын күреп азаннан, Таппадық бір тынымды. Ұнап қалды атама, Жұмысымыз бүгінгі.
Ең әуелі саламын, Суретін анамның. Әспеттеймін одан соң, Табиғатын даламның. Көк түспенен көмкергем, Өзендерін, көлдерін. Жарасады жасылмен, Бедерлесем белдерін. Қаламымның ұшынан, Қалыс қалмас қала
Шөбі шүйгін қаулаған, Кім бермейді тауға мән. Жер ананың екеуі, Егіз ұлы аумаған. Қаратауым кенге бай, Алатауым малға жай. Таудың құсы қыранмен, Қатар қонбас қалбағай. Тауы елдің қорғаны, Жұрттың со
Дің ағаштың тірегі, Ұзақ өмір сүреді. Жапырақтың суықтан, Өзгереді реңі. Күз келгенде оралып, Жасыл кетер жоғалып, Ажары мен көркінен, Қалады ағаш тоналып. Сары түске еніпті, Қызыл түске көніпті. Жа