Күндердің бір күнінде бір жас жігіт жұмыс іздеп, алыс елдерге сапар шегіпті. Ақырында ол керемет бір ауылға тап болыпты. Бұл ауылдың тұрғындары биік-биік ағаштарды қолымен-ақ құлатып, бұтақтайды екен.
Ақ бесігін тербеткен, Мейіріміне шөлдеткен, Бесік жырын төгілтіп, Әлдилеген, әндеткен. Ақ кимешек киінген, Ағаш ұршық иірген. Қадамыма сәт тілеп, Қылығыма сүйінген. Қазанда құрт қайнатқан, Желіге қ
Щетка Тіс щеткасын тастады, Тісі ауырып қақсады. Деп «Ауруы қинады», – Әли інісі Әдиге Тіс щеткасын сыйлады. Ынталы Әли ағаш бұтады, Бұтақ іздеп жүр тағы. Жақсы оқиды сабақты, Қай іске де ынта
Орманда «Ұрысқақ» атты сауысқан болды. Ата-анасы оның қыңыр мінезін еркелікке санапты. «Өскенде түзеледі» деп ойлапты. Бірақ, ол түзелмеген. Көзіне кім көрінсе, сонымен ұрса беріпті. Өзімен ойнағысы к
Қазақтың көрнекті жазушысы Сәкен ЖҮНІСОВТІҢ туғанына 90 жыл Сәкен аталарың 1934 жылы 1 ақпанда Көкшетау (қазіргі Ақмола) облысы, Қызылтау ауданы, Кішкенекөл ауылында дүниеге келген. Ол кісі еңбек жол
Мынау – ізі жылқының, Мынау – ізі түлкінің. Мынау – ізі сиырдың, Мынау – ізі тиіннің. Мынау – ізі маралдың, Мынау – ізі шағалдың. Мынау – ізі бұланның, Мынау – ізі құланның. Аң-құстың әр қадамы, Жер
БАЛАҚАЙ: Ботақаным үнемі, Тау арқалап жүреді. Айтшы, сонда болса мән, Не үшін керек ол саған? БОТАҚАН: Сұрағыңның мәні бар, Бұл – өркеш қой, танып ал! Деместен: «Белім бүгілді», Көтерем
Ақпын, қара, қоңырмын, Үндемейтін момынмын. Қыста киіп алатын, Жылуы бар тонымның.
Көсіледі кең дала, Мін арқама, кел, бала! Бәйгеде тек менімен, Жарысады жел ғана.
Тау мен таста түледім, Өрісімді білемін. Жолға салып отарды, Алға бастап жүремін.