Ойнамайды достармен, Біздің Ерік тең күліп. Оған қызық басқа әлем, Телефонға телміріп. Смартфоны қолында, Жатса, тұрса, отырса. Қайтер еді орнына, Бір бет кітап оқыса. Қылығына өртеген, Деді кімде
Дала шешіп ақ тонын, Көк көйлегін киеді. Қар астынан қылтиған Бәйшешегін сүйеді. Күн күлімдеп аспаннан, Шуақ, нұрын шашады. Өзендерде мұз еріп, Арнасынан тасады. Түрлі түске бояйды, Орман, тоғай, к
Қарсы алып қанатты құстарды, Ағашқа ұясын ілеміз. Оралған сағынып мекенге Құс – біздің досымыз, білеміз.
Барлық әріп тізіліп, Жақсы сөзді құрайды. Зер саламын қызығып, Маған кітап ұнайды. Әліппеден бастадым, Ең алғашқы қадамды. Білесің бе, жас дарын, Кітап – досы адамның!
Тек ойынға қызығады, Ерке, тентек, бұзық әрі – Менің сары балапаным. Қылығы әйбат, күлдіреді, Бәрін шашып бүлдіреді, Менің сары балапаным. Шиқылдайды, ән салады, Күліп таңды қарсы алады Менің сары
Жүрегі, жаны бар, Ішінде бәрі бар, Ақылды баланың, Жанынан табылар, Ол не? Ол – кітап. Батырлар жыры бар, Ғаламның сыры бар, Даналық кілті деп, Бас иген ұлылар, Ол не? Ол – кітап.
Ор қоян көжектерін жүйріктер дайындайтын үйірмеге апарып, қайтып келе жатқан еді. Орман ішінен ашық алаңқайға кез болды. Мал аяғы баспаған, шүйгін жер екен. Көжектеріне дәрумені көп шөп жинап алуға аз
Кеше Иманның мектебінде соңғы қоңырау мерекесі өтті. Шара өте қызықты болды. Оған Ислам ата да барып қатысты. Соңында мектеп бітіріп жатқан түлектерге ақ батасын берді. Бұл күн Иман үшін де ерекше күн
Ойша бір оралсам тағы да, Сол жайлау, сол бала шағыма... Бір күні: «Оян!» деп таң ата, Жақындап келді әкем жаныма. Алыстан әдейі алдырған, Керемет сый шықты алдымнан. Ұсынды қып-қызыл апортты, Екінші
Көктем күндерінің бірі. Салтанат апай балалардың сырт киімдерін алып беріп жатты. Артынша күндегісіндей өздері киіне алмайтын балаларға көмектесіп, киіндіре бастады. Сол аралықта балаларын алуға келг