Көзімізбен көреміз Айды, Күнді арайлы. Ақ түс, қызыл, сары түс Айналаға тарайды. «Кәне-кәне құлағың?», – Деп сұраса анамыз, Үнін естіп қуанып Тілін оның аламыз.
Оң қол, сол қол, ал енді Саусақтарға қараймыз. Тамсандырып бар елді Онға дейін санаймыз. Санамақты үйрендік, Тілі тәтті баламыз. Қуанады әкеміз, Қуанады анамыз
"Ақ мысығым ақылды, Алып шығам аулаға. Маңдайынан сипайды, Қызығады бар бала. Ыдысына сүт құйып Берем үйге келгенде. Құшағыма басамын Мысығымды көргенде."
Жайлаудағы құлыным Жарысады желмен де. Желбіреген тұлымын Қуанамын көргенде. Ұйықтайды шаршаса Жатып алып желіде. Еркелетер ата-анам "Құлыным" деп мені де.
Әжем бүгін пісірген Бауырсақтың дәмін-ай. Үлкен болу үшін мен Жағып жедім сары май. Ас – адамның бойына Қуат берер дегенді Ұғып алып ойыма, Ұмытпаймын мен енді
"Жаз келгенде күніге Білегімді сыбанып, Қымыз пісем күбіде Анам айтса, қуанып. Балдай қымыз - шекер деп Анам ыстап баптайды. Кім сапырған екен деп Мені бәрі мақтайды."
Көкпар тартса ағамыз Дүркірейді даламыз. Мерекеде көкпарды Қызықтауға барамыз. Атқа мініп жігіттер Таласады, шабады. Кімнің күші көп болса, Үлкен сыйлық алады.
"Мерген болып өсеміз Көздеу үшін қашықты. Досымызбен сол үшін Күнде ойнаймыз асықты. Жаралған соң намыстан Көп ұлдармен жарысқам. Дәл тигізген ұтады Асық атып алыстан."
Әжем айтып ертегі, Өсиетін шертеді. Атам әнге салғанда Түгел маңай елтеді. Әкем ойнап бізбенен «Жасырынбақ» іздеген. Анам тақпақ жаттатып, Есеп шештік жүздег
Шаршамаған, талмаған, Бізге барын арнаған. Менің әкем – ең адал, Абыройлы, арлы адам. Мейірімі – көзінде, Ақыл тұнған сөзінде. Әкеме ұқсап сабырлы, Берік болам төзімге.