Қызанағым қып-қызыл, Бір жәшігі тіпті зіл. Бұл еңбектің жемісі, Көкөніс мол, құтты жыл. Алма ағашы, өрік те, Биыл ерте гүлдеді. Бәрін жиып-теріп те, Аламыз біз жүлдені.
Екі көз, екі құлақты, Төрт болады қосқанда. Шешіп есеп сұрақты, Мақтанамын достарға. Ата-әжемнің жырымын, Әке-шешем гүлімін. Бірді жықса білегім, Мыңды жығар білімім.
Оңың менен солың, Мынау екі қолың. Алақанды жаямыз, Ашық болсын жолың! Атып әрбір нұр таңым, Аман болсын ұрпағым. Ел ертеңі бүгінгі – Шынашақтай шынтағым.
Жем-шөбі төңірегі, Бұзауым мөңіреді. Енесін емді тағы, Күні ертең семіреді. Көп жауды жауын, Атам екті қауын. Түсірмеймін егінге, Сиырларды сауын.
Менің аппақ лағым, Қайда сенің тұрағың? Тұра алмайсың неліктен, Секірмесең бір адым. Бірі жеті қазына, Ат қоямын тазыма. Желдей жүйрік ессін деп, «Ұшқыр» десем разы ма?
Қазан асып, түсірген, Жеті шелпек пісірген. Мақтан тұтам анамды, Аялағаны үшін мен. Дастарқанын жимаған, Туыс, көрші сыйлаған. Құрт қайнатқан ақ әжем, Ауылдағы сыйлы адам.
Әжем күбі піседі, Атам айран ішеді. Піскен сайын күбіні, Сары майы түседі. Бүкіл ауыл-аймағы, Ботасы мен тайлағы. Дәмді дейді керемет, Жеңешемнің қаймағы.
Атам менің көреген, Кісі ақысын жемеген. Алаш жайлы аңызбен, Жаттатқызды көп өлең. Амал жасап күнде ізгі, Адал жолмен жүргізді. Айналайын балам деп, Ашамайға мінгізді.
Ертең атқа мінемін, Екі жеңді түремін. Алшы түсіп асығым, Көкпар тартып жүремін. Жүйріктерді баптаймын, Қисса-дастан жаттаймын.Ата-анамның үмітін, Әрқашан да ақтаймын.
Ұйықтап әлди жыр-әнмен, Күнде ерте тұрам мен. Ата-әжемнің қолына, Су құямын құманмен. Мен тіл алғышбаламын, Жүзге дейін санадым. Қарияны құрметтеп, Алғыстарын аламын.