Күллі әлемді көретін, Қос шырақ бар көз деген. Көп оқысаң кітапты, Ойың асар өзгеден. Смартфон көп қарасаң, Көзің көрмей қалады, «Зағип» дейді жұрт аяп, Көзі соқыр баланы.
Енесіне ұқсаған, Менің төбел құлыным. Ертелі кеш қалмайтын, Мен де анамның ұлымын. Кенже туған тор құлын, Керме бауға байланды. Менің дағы оқуым, Басталуға айналды...
Томпаң қағып қалмаған, Менің ала күшігім. Қылығы оның аумаған, Еңбектеген кіші інім. Ала күшік өскенде, Ауламызды қорғайды. Ал інім тез ер жетсе, Ағасы сүтке бармайды.
Жаңа піскен бауырсақты Малып жесем қаймаққа. Палуан болып шығамын Аты әйгілі аймаққа. Қымыз, айран ішемін, Түбін сарқып кесенің. Ұлттық тағам күш қосып, Чемпион боп өсемін.
Әжем беріп жіберген, Азайыпты құртым да. Төрт бесеуі қалтамда, Біреуі жүр ұртымда. Кеткен едім ұмытып, «Чупа чупс» дегенді. Құрты бітсе әжемнің, Не малтаймын мен енді
Қанаттікі бүк түсті, Жанаттікі шік түсті. Ал Жалғастың сақасы, Алшысынан нық түсті. «Ханталапай» талайық, Қарап қалма халайық. Ойын бітсе асықты, Дорбасына салайық.
Қане досым Алтыбақан тебейік. Екі жақтан Кезек кезек демейік. Тербелейік, Қойшы болды демейік. Ай мен күндей, Шуақ нүрды төгейік. Әндетейік, Әлі де биік көрейік, Ал шаршасаң, Сәл демалып келейік.
Ауыл түгел сыйлайтын, Аташым бар қария. Ақсақалы ақ қардай, Ақылы оның дария. Тақия мен шапанға, Иісі сіңген аташым. Тау тұлғалы атамның, Алып жүрем батасын.
Аяулымсың бәрінен, Ақ сүт берген ақ анам. Ақ мамамды мақтауға, Қандай теңеу таба алам. Жарық күнге теңер ем, Түнде ол нұрын төкпейді. Демек менің анама, Ештеңе де жетпейді…
Қасиетті мен үшін, Туған жерім киелім. Анамдайсың ардақты, Әкешімдей сүйемін. Алыс кетсем өзіңнен, Жетуге тез асығам. Алтын, гауһар аса алмас, Туған жердің тасынан.