Ұрпақ – елдің кірпіші, Болғанымен әртүрлі тілі және түр-түсі. Күндей шуақ береді, Сәбилердің күлкісі. Ата-анаға нәр болар, Ойыншыққа алданар, Болашақта балалар, Жүк көтерер нар болар
Қыста: ақ ар, кәрлі боран, Алашапқын болса да, Сырғанайсың шанамен төбе-дөңге жол сала. Көктем деген керім мезгіл, бар дүние жаңарар, Жазда – демал, ойнап-күліп, нығыз кезең жадырар... Күзде – оқу...
Әрбір жылы төрт маусымың келіп тұрар алмасып, Қыс – көктемге, көктем – жазға... күзің – қысқа жалғасып. Әрқайсысы өздігінше қызығы бар маусымдар, Шат-шадыман, ойнап-күліп, ап қаласың тармасып.
Рәміздер, Астананың, Атазаңның күндері... Бірі – кейін, бірі өтер ілгері. Әйел-қыздар мейрамын дұрыс болар білгенің... Бейбіт шақта тойланатын мейрамымыз көп болғай, Ауызбірлік, татулық пен тыныштықты
Республика күні бұл – менің басты мерекем, Одан кейін әз-Наурызым – Жылдың басы, берекем! Жаңа жылды күтіп алу, балалардың шаттығы, Маусым басы – бала күні, басылмайтын аптығы.
Қарбыз – сусын, әрі тәтті, әрі дәм, Қауын – шырын, бала біткенторыған.Алма-алмұрт асқазанға пайдалы, Асқабақта дәрумен бар молынан. Қызанақ – қып-қызыл, Жап-жасыл қиярың. Мөп-мөлдір жүзім бар, Түсінде
Қауын-қарбыз жаздың шырын жемісі, Күзге қарай жүзім-алма кеңейеді өрісі. Бәрі тәтті, жегің келіп тұрады, Пайдалысы – қайсысы, көңілдің бар сұрағы... Қырыққабат, қант қызылша... сәбізде, Жанға дауа дәр
Құрт жасайды анашың Алақанмен уыстап. Алаңқайға шығасың Оң қолыңмен Ту ұстап. Барлық мүше адамға Берілген бақ-байлығы. Түгел болса осылар, Білмес адам қайғыны.
Қолың – еңбек етеді, Аяқ – жүрер аяңдап. Жүрек – мейірім мекені, Алғың келер аялдап. Көз-жанарың – шырағың, Көрсінші тек жақсыны. Мұрын, тамақ, құлағың, Бақылайтын тек бас мұны.
Ауыл деген – береке, Төрт түлігі түгелде. Күнде жиын-мереке, Байлық-бақ бар бұл елде. Қызылқұмның аймағы, Ақтауымның қойнауы. Қызу еңбек майданы, Ауылымның жайлауы.