Ш. Уәлиханов өзінің Қашғарға барған сапары бойынша есеп беру үшін Петербургке шақырылды. Ол 1860 жылдың басында Омбы қаласынан Петербургке аттанды. Уәлиханов Омбыдан бастап Петербургке дейін Тюмень –
Ш. Уәлихановтың Қашғар саяхатының ең басты нәтижесі оның «Алтышаһардың немесе Қытайдың Нан-Лу (Кіші Бұхария) провинциясының шығысындағы алты қаланың 1858-1859 жылдардағы жағдайы туралы» атты көлемді е
Шығыс Түркістан ежелгі үнді-иран және қытай өркениеттерінің, көшпелі түркі әлемі мен отырықшы-егінші мәдениеттің тоғысқан жері болды. Шығыстанушы Н.И. Веселовский өзінің «Аққан жұлдыз» атты мақаласынд
Шоқан Уәлихановты атақты саяхатшы және шығыстанушы ретінде кеңінен танымал еткен – оның 1858 жылы Қашғарияға немесе Шығыс Түркістанға жасаған саяхаты болды. Ұйғыр, дүнген, қытай, маньчжур, қазақ, қырғ
Орыс географиялық қоғамының негізі 1845 жылы І Николай патшаның жоғары мәртебелі жарлығы бойынша қаланды. Орыс географиялық қоғамы Еуропалық Ресейді, Оралды, Сібірді, Қиыр Шығысты, Орталық Азияны, Кав
әкімшілік басқару жүйесі сипатталған; ұйғырлар, қалмақтар, Маньчжуриядан қоныс аударылған сибо, солон халықтарының этнографиясы бойынша мәліметтер келтірілген. Қытайлар ұйғырларды «тараншы» деп атаған
ХІХ ғ. ортасында Жетісуға Ресей ықпалының таралуымен Құлжа қаласы Ресей мен Қытай арасындағы сауданың маңызды орталығына айналды. 1851 жылы мұнда екі империя халқының осы аймақтағы саудасын заңдастырғ
Қырғыз халқының тарихын зерттей келе, Ш. Уәлиханов қырғыздарды Орталық Азияның ежелгі халықтарына жатқызды. ХІХ ғасырдың ортасында қырғыз халқының этногенезі туралы әртүрлі пікірлер айтылып келді. Зер
Ш. Уәлихановқа Жетісу мен Тянь-Шаньда кездестірген көне мәдениет ескерткіштері қатты әсер етті. Оны әсіресе Ыстықкөл- дің жағалауындағы ежелгі қала мәдениетінің қалдықтары, суару жүйесінің орындары, а
1856 жылғы көктемде Шоқан Уәлиханов аудармашы ретінде полковник М.М. Хоментовский басқарған әскери-ғылыми экспедицияның құрамында қырғыздар жеріне аттанды. Экспедицияның мақсаты – Ресейдің билігіне өт