Баяғыда бір кемпір мен шал өз күндерін өздері көріп жатыпты. Олардың бір пырылдауық мысығы болыпты. Бірде сол мысық күнге қыздырынып жатады. Шуақтың жанына жаққаны соншалық, ол рақаттана көзін жұмып м
Жаздың тамылжыған күндерінің бірі болатын. Көкем екеуіміз шөп шабуға бардық. Шабындықтың шөбі қалың екен. Көкем атты доғарып, шалғы шыңдауға кірісті. Мен атты тұсамақ болып, белуардан келетін көк шөпт
ЗАҚПАН «З»-дан бастап оқысаң, Атып ойнар зақпанмын. «А»-дан бастап оқысаң, Қар бұрқатар ақпанмын. Зақпанды атып аспанға, Ойнай ғой сен ақпанда. СУ «С»-дан бастап оқысаң, Шөл қандырар су болам. «У»-да
Тұра сала орнынан Майра бəрін істейді. Əсіресе қолынан Сыпырғысы түспейді. «Тындырады» көп істі, Біліп алған ол «жатқа». Босағадан қоқысты Сыпырады төр жаққа.
– Ер Ерік,– Деп едік, Мақтанды Елеріп. Деп едік: – Күшті Ерік!– Қомданды Тістеніп. Балмұздақты жеп алып, Жүрсек бақта демалып, Қайтарда тек ауылға, Кетпесе екен мені алып. Мен кеткен соң шалғайға, Шыд
Кешкі дастарқан үстінде Нартайлардың үйінде үлкен кеңес болды. Ауылдың үлкендерін үйге шақырып алған Нартайдың атасы. Əңгімені де əдеттегідей сол кісі бастады. – Естіп жатқан шығарсыздар, кеше мына кө
Сəуірдің атып ақ таңы, Атамыз бағын баптады. Бой түзеп өсіп қалыпты Жемісті ағаш бақтағы. Су тасып құйдым шелекпен, Былтырғы жылы мен еккен Алмұрт пен алма гүлдеп тұр, Оранып жасыл желекпен. Бақшаны
Домбыра күйі мəңгілік, Ғасырдан ғасыр жаңғырып, Сөйлейді баба тілінде, Сазымен тəтті таң қылып. Бар сырын байтақ даланың, Жеткізген үнін бабамның, Қос ішек үні құдірет Баураған жанын адамның. Күмбірле
Ұзақ уақыт Қазақстан Жазушылар одағы басқармасы балалар мен жасөспірімдер əдебиеті кеңесінің төрағасы қызметін атқарған Сейітжан Омаровтың «Бақыт», «Заман күші», «Əңгімелер», «Балзия», «Қайырлы жаз»,
БАЙ «Б»-дан бастап оқысаң, Баймын заты көп, тегі. «А»-дан бастап оқысаң, Ай боламын көктегі. Он екі айды да «ай» дейміз, Ерді кейде «бай» дейміз. ШАНА «Ш»-дан бастап оқысаң, Шана болам мінетін. «А»-д