Өзі – өнеге, Аты – аңыз, Қабыл болар батаңыз. Қаһарманы халқының, Бұл – Бауыржан атамыз!
Бұндай жалқау жоқ бала, Қуатыны доп қана... Таэквондаға баратын Қосылмайды топқа да... Сөйте тұра сотқар, ә? Тойып палау, ботқаға, Тұрмай қояр таңертең, Сағат онды соқса да...
Күнбағыстар бақтағы, Кекілдері сап-сары, Күнге қарап бұрылар, Күн секілді бастары...
Мәңгі мұра көп еңбегі, Көркем, Шыншыл өлеңдері! Ең сүйікті ақын ата, Ел-жұртының кемеңгері!
– Әй, Нұрлан-ай, Нұрлан-ай! Айтқан сөзді тыңдамай, Бұл жүрісің қай жүріс, Айтшы маған, бұл қалай? Айтқан ақыл мұндайда Зердеңе шын қонбай ма?! Ең болмаса, бетіңді Жуып жүрсең болмай ма?! Бет, қолыңда
Санат созды оң қолын: – Қанша, – деді, – саусағым? Талап созды сол қолын: – Қос та, айтып бер бар санын. Манат үнсіз санады, Санады да: – Он, – деді. Сөйтіп, күле қарады, Санат, Талап: – Жөн! – деді.
Гомердің «Илиада» поэмасы, Еврипидтің «Медея», «Троя арулары», «Елена» трагедияларынан бастап, әлемнің көптеген ұлы ақындары мен жазушыларын ана тідімізде сөйлеткен Қайрат аталарыңның қазақ поэзиясы т
Кішкентай Мөлдір терезеге қарап, мал соңынан кеткен әкесін ойлап отыр. Ол әкесін жаурап қалатын болды ғой деп уайымдады. Соңынан барайын десе, «Үйден шықпа! Бауырларыңа бас-көз бол!» деп кеткен. Сөйті
Дәулет 7 жаста. Інісі Сәулет 5-те. Бір күні аналары екеуіне екі тал «Сникерс» кәмпитін әкеп берді. Сәулет кәмпитін бірден жеп қойды. Дәулет болса өз кәмпитін «ертең сабаққа барғанда жеймін» деп, үстел
Бір күні Байбол жол бойымен жаяу кетіп бара жатқан Сабыржанды қуып жетті. Өйткені, оның астында су жаңа белесебет бар болатын. – Сабыржан, белесебетім қалай екен? Күшті, иә? – деді Байбол жеткен бойд