Рамазан айының басталғанына төрт-бес күндей өткен болатын. Иман сабақтан келіп, тамағын ішкен соң теледидар көріп отырған атасының қасына келді. Ислам ата теледидардың дауысын басып, немересіне бұрылд
Жетті аңсаған жыл басы, Алтынкүрек есті бір. Сыңғыр қағып жылғасы, Бір қызық күн кешті қыр. Мәнді болсын келер күн, Деп тілейді бар халық. Барлығы да өнердің Жатыр тойға арналып!.. Шабандоздар жүрек
Көзде шаттық, іште желік, Шақырады бір үміт. Наурыз көже ішуші едік Үйден-үйге қыдырып. Көңіліміз көкте жүзді, Ел әдебін білуші ек. Өңкей бала тобымызбен Бір үйге кеп кіруші ек. Гүл-мереке үйге толс
Жылуымен, көркімен Бар адамға ұнайды. Қазақ деген еркін ел «Наурыз» дейді бұл айды. Күн қыздырса шыдай ма, Жер әрлене түседі. Әрбір үйде бұл айда Наурыз көже піседі. Асықпай да, аптықпай Күн биікте
Ақ шуағын жай төсеп, Тұрмағанмен күн күйіп. Бой көтерді бәйшешек, Қар астынан қылтиып. Жарылқайтын жарқ етіп, Бір жылылық жетпей тұр. Бір жерлерден қар кетіп, Бір жерлерден кетпей тұр. Жымиды күн бі
Түн ортасында Асхат аяқасты ауырып қалды. Ыстығы көтеріліп, демі қысылды. Шешесі көршісі Айтолқын апайды шақырып келді. – Дереу шикі сүт ішкізіңдер. Іштегі уды қайтарады, – деді ол кісі. Асхат шикі сү
Сусыз гүлдер қуарады, Бүр жармайды бәйтерек. Өлмесін деп суғарады, Су жоқ болса, қайтер ек?! Бұл шындықты шын ұғар кім, Ұқса деймін әрбірі. Өмірдегі тірі жанның Тұр тамшыда тағдыры!
«Дарияға қонбадым кеп, Қоқиқаздай болмадым» деп, Өкінішін тыймады да Мойнын созды, сирағын да. Ұзаруды дұрыс көрді, Кеңірдегі жіңішкерді. Тұмсығын созып сүйірледі Әйтсе де төмен иілмеді. Сирағы
Таразының бір жағында тас тұрар, Бір басында өлшеп алар ас тұрар. Ашкөздікпен аларыңды әдейі Артық қылсаң, тасың келіп басты ұрар.
Жетілгені шын болғанмен сананың, Мына шындық жұмбақ әлі, қарағым: Дүниенің бәрін көріп тұрса да Бірін бірі көре алмайды жанарың...