Арада екі апта өткен соң тағы да қоныс аударып, тауға көшу керек болды. Жаз бойы, күз бойы, қыс бойы, келер көктемге дейін тау мекен. Бір үйден бір үйге көшудің өзі қандай машақат. Осындайда көр-жерді
Жарқыраған жайдары күн еді. Көктемнің күні күлімдеп, жасыл жапырақ жамырап, көк дегенің тақыра дейін қаулап өсіп келе жатқан. Ат қораның жанында балалар шүлдік ойнап жүр еді. Балақайлардың бірі шүлдік
Бір күні таңертең үйірде жүрген Гүлсарыны көріп Танабайдың қуанғаннан жүрегі жарылып кете жаздады. Сағалдырығында шылбырдың үзігі салаңдап, жорға ерттеулі жүр екен. - Гүлсары! Амансың ба, Гүлсары! - д
Малшы қауымға жарық дүниеде ғұмыр кешу соншалықты қиямет емес екенін білдіргісі келгендей қыс өтіп, алты ай жаздың жүзіне шегініс жасады. Енді күн жылиды, мал қоңданып, ағарғанға ауыз жарып, ет молаяд
Түн ортасы жақындап қалды. Гүлсары бұдан әрі жүре алмады. Мына сайға жеткенше ілбіп басып мың тоқтады. Бірақ сайдан шығуға дәрменсіз еді. Бұдан әрі атты қинаудың қисыны жоқ екенін Танабай да түсінді.
Қанша дегенмен, сол бір шақ Танабай үшін де, жорға үшін де ерекше бір ғажайып кез еді ғой. Жүйрік аттың даңқы да футболшының даңқымен тектес. Кеше ғана аулада доп қуалап жүрген балақай, кенет қауымның
Гүлсары үйретілген жылы жылқылы ауыл күзекте көп отырды. Бұрынғыдай емес, күз сол жылы ұзаққа созылды, қыс та жұмбақ болды, қар жиі жауғанмен жатып алмай тез еріп кетіп еді, жемшөп жеткілікті, мал қыс
Қаусаған арбаның дөңгелектері көпті көрген көне жол үстінде баяу ғана сықырлайды. Әлсін-әлсін әлгі сықыр үзіліп-үзіліп қалады. Дәрменсіз жорға тоқтай береді. Тоқтап тұрып, құлаққа ұрған танадай тынышт
Танабай мен Гүлсары алғаш рет соғыстан соң кездесіп еді. Ефрейтор Танабай Бақасов Батыс мейданында да, Шығыс шайқасында да болып, Квантун армиясы талқандалғаннан кейін елге оралды. Алты жылдай майдан
Қаусаған арбаның үстінде қарт адам келеді. Тайпалма жорға Гүлсары да ыңыршағы айналған лақса кәрі жылқы еді. Өрге тартқан қасқа жол ащы ішектей созылып жатыр. Мына құлазыған сұрқай далада қыстың күні