– Жамбыл гидромелиоративтік құрылыс институтында оқып жүрген кезіңізде Асқар Тоқпанов: «Сен, бала, маған кел, адам қыламын», – депті. Қалай «адам қылды»? – Адам қылды деуге әбден болады. Ол кісі: «Ада
Кез келген адамның уақыт өткен сайын жадында жаңғырып, ойға орала беретін, әсері ұмытылмас естеліктері болады. Жақсы кітап та сол сияқты. Еске түскенде жаныңды жылытады. Бәзбір сәттерде айрықша махабб
Апта басында Айсұлтан дейтін бала «Айды аспанға шығарып» жатқанда Ақорданы ақ түтек боран басты. Ақ жағалы ұлықтар жаман састы… Оларды айқай боран да, ерке ұлдың елге жария қылған сөзі де бүрсең қақты
ӘЛҚИССА… Кітап қолымызға тиген бетте оқып шықтық. Шығарманы тапжылмай оқуымызға туған аймағымыздағы таныс алапат барысын сипаттайтын оқиға себеп болды. Ғұмырымыздың тұтастай бес сағаты үзіліссіз осы
Петербург көшелеріндегі жап-жасыл өскіндер… – заманауи қалаға тіптен өзге өң беретін ну орманның, мөлдір табиғаттың жаршылары. Бұл жарқын, нәзік өсімдік өзінің балғындығымен жаңа бір өмірдің рухани әл
«Қазақ әдебиеті» газетіне айтарлықтай емес, айтуға тұрарлықтай олжа салған бір ақын болса, ол – Тоқаш Бердияров. Ақиық ақын қазақ өлеңінің өрісін кеңейтіп, өресін биіктетіп қана қойған жоқ, от пен оқт
– Әңгімеңіздегі («Қара қазан») әр детальды сипаттаудағы, сөз қолданыстағы еркіндігіңіз, тұтастық желісі мен ішкі тығыздығының берік сақталғаны сондай, шығарманы қалай жазып бастадыңыз, сол бастағаның
Күн төбеден ұзамай, ыстығы шекені шағып тұрған шаңқай түс, әрі-бері жүрген соң жатаған көліктің іші, тек ақ буы ғана жетпейді демесең, қыз-қыз қайнаған моншаға айналып шыға келді. Соңғы кездері жанары
«»Қазақ әдебиеті» газеті» газетінің соңғы нөмірлерінде «Қазақстан авторлары қоғамына» қатысты бірнеше мақала, сұхбаттар жарық көрді. Ұйым төңірегіндегі дау-дамайдың шығу төркіні жайында жеткілікті мағ
Жыр Хантәңірісі Мұқағали дүниеден озған күні қазақтың аяулы ақын қызы Күләш Ахметова түс көріпті: «Сағымды сайын далада бір сырлы бесік тұр екен. Мұқағали маған қарап: «Бұл бесікті енді сен тербет», –