Таңғы асқа Санжардың анасы қарақұмық ботқасын дайындады. Балалардың тəрелкесіне салып берді де: – Асап, асап жеп алыңдар! Қарақұмық дəруменге бай. Əсіресе, темір көп. Мықты боп өсесіңдер, – деді. Сонд
Көкке шаншып құйрығын, Шауып келді жүйрігім... Ол не? – Жібек тұлымды Білемін ғой ........Кетпейді ұзап өңірден, Жайылуға ерінген... Ол не? – Айыр жоталы Білемін ғой .......... Көзі ме əлде басы ма, Т
Тұра сала орнынан Майра бəрін істейді. Əсіресе қолынан Сыпырғысы түспейді. «Тындырады» көп істі, Біліп алған ол «жатқа». Босағадан қоқысты Сыпырады төр жаққа.
Майра ауылға құмар-ақ, Қыңқылдайды күн ара-ақ. Шақыратын Майраны – Ақ ешкінің айраны Тойып алып айранға, Шығады ойын «майданға». Қорқады ол бірақ та Ешкі түгіл лақтан.
Атам бие сауады, Қос білегін сыбанып. Жеңгем тартып қауғаны, Тастайды ағам бұғалық. Мен де қарап тұрам ба, Қолғанатпын көп іске. Міне салып құнанға, Жылқы айдаймын өріске. Үйге келсек болдырып, Жұмыс
– Ер Ерік,– Деп едік, Мақтанды Елеріп. Деп едік: – Күшті Ерік!– Қомданды Тістеніп. Балмұздақты жеп алып, Жүрсек бақта демалып, Қайтарда тек ауылға, Кетпесе екен мені алып. Мен кеткен соң шалғайға, Шыд
Кешкі дастарқан үстінде Нартайлардың үйінде үлкен кеңес болды. Ауылдың үлкендерін үйге шақырып алған Нартайдың атасы. Əңгімені де əдеттегідей сол кісі бастады. – Естіп жатқан шығарсыздар, кеше мына кө
Сəуірдің атып ақ таңы, Атамыз бағын баптады. Бой түзеп өсіп қалыпты Жемісті ағаш бақтағы. Су тасып құйдым шелекпен, Былтырғы жылы мен еккен Алмұрт пен алма гүлдеп тұр, Оранып жасыл желекпен. Бақшаны
Домбыра күйі мəңгілік, Ғасырдан ғасыр жаңғырып, Сөйлейді баба тілінде, Сазымен тəтті таң қылып. Бар сырын байтақ даланың, Жеткізген үнін бабамның, Қос ішек үні құдірет Баураған жанын адамның. Күмбірле
Ұзақ уақыт Қазақстан Жазушылар одағы басқармасы балалар мен жасөспірімдер əдебиеті кеңесінің төрағасы қызметін атқарған Сейітжан Омаровтың «Бақыт», «Заман күші», «Əңгімелер», «Балзия», «Қайырлы жаз»,