Әсет үшінші сыныпты жақсы бітірді. Енді ауылға баруға асығып жүр. Анасы оған: «Жазғы демалыста ауылға, атаң мен әжеңе барасың» – деген еді. Арада екі-үш күн өткенде Әсет әкесімен бірге ауылда жүрді. А
Алма Бақта тұр албырап, Қызыл алма салбырап. Әсет ұзап кетпей тұр, Әттең, бойы жетпей тұр. Өрік Күзде піссе өрік, Қызығамыз көріп. Пісіп жерге түскенін, Аламыз біз теріп. Жаңғақ Базарда көп
Тау басына шөп шықты, Шөп шыққанда көп шықты. Еш жануар жемейді, Шынында оны не дейді? (Бас пен шаш) Суға салсаң – сұстанып, Отқа салсаң – қызарған. Кескен кезде – қысқарып, Созған кезде – ұзарған
Биыл бесінші сыныпқа баратын Жанаттың үйлері Алматы маңындағы ауылда. Әкесі Нұр кәсіпкер. Анасы Тоты мұғалім. Қазір жазғы демалыста, үйде. Жанат та биыл карантин болып ешқайда шыққан жоқ. Жылда екі ат
Менің сақшы ағайым Шекарада тұрады. Күзетінде әрдайым – Көреген көз қырағы. Күзетеді күлкімді, Күзетеді ұйқымды. Күзетеді қас қақпай Туған елді сүйкімді.
Бар менің тауығым, Күнде жем шашамын. Жұмыртқа табуын Асыға тосамын. Кеше апам тауықты «Туғыш» деп мақтады. Күн болса ауыпты, Бүгін түк таппады. Жүрді олар тепсеңде, Күнұзақ жайылып. «Бізге де – жек
Кешегі қар жоқ енді, Қалды дала жалаңаш. Күн нұрына кенелді, Бүршік атып бар ағаш. Келіп көктем құстары, Бау-бақшада ән салды. Оларды жас достары Ұя жасап қарсы алды.
Отан – халық жүрегі, Әр кеудеде тұр ұрып. Анаң болып күледі, Келе жатсаң жүгіріп. Әлдилейді әлпештеп, Жеткеніңше мұратқа. Бесік жырдай қалды есте Отан үні құлақта.
Сәуле биыл бесте. Өте ақылды қыз. Апасы да «ақылды қызым» дейді үнемі. Шашын шүйдесіне екі өрім етіп өріп, ұшына бантик байлап, айқастыра түйіп қойған. Аппақ бантигі ұшқалы тұрған көбелек сияқты үлбір
Ертеде бір піл жерден дән шоқып жүрген әтешті көреді. Бақылап біраз тұрады да: – Кел, екеуміз тамақ жеуден жарысайық. Қайсымыз көп жесек, сол жеңімпаз болсын, – дейді. Әтеш: – Қо-қо-қоқ! Айтқаныңа құ