Екеуі жолда қалған сол бір түн. Қарт адам, кәрі ат. Сайдың қабағында алаулап от жанып жатыр. Танабай қайта-қайта тұрып барып әлсіреп жатқан Гүлсарының үстіндегі тонды қымтай жауып қояды. Сөйтіп қайтад
Кеңес кешке қарай аяқталды. Аудан орталығы құлазып қалды: жұрттың бәрі - бірі тауға, бірі малға, бірі фермаға, енді біреулері айылдарына тарап-тарап кетті. Танабай өз жерлестерімен бірге жүк машинасын
Сол жылы күзде Танабай Бақасовтың тағдыры күтпеген жерден өзгеріп сала берді. Асудан түсіп, бөктердегі күздеуге тоқтаған беті еді. Енді көп кешікпей тау қойнауындағы қыстауға көтерілмек болатын. Дәл с
Арада екі апта өткен соң тағы да қоныс аударып, тауға көшу керек болды. Жаз бойы, күз бойы, қыс бойы, келер көктемге дейін тау мекен. Бір үйден бір үйге көшудің өзі қандай машақат. Осындайда көр-жерді
Түн. Тылсым түн. Қарт адам мен кәрі жылқы. Сай қабақта алаулаған от. Жалын желмен шалқып тұр... Қатқақ, сызды қара жер жорға жануардың жамбасын мұздатты. Мойны зіл тартып барады. Кісен салған аяқпен с
Жарқыраған жайдары күн еді. Көктемнің күні күлімдеп, жасыл жапырақ жамырап, көк дегенің тақыра дейін қаулап өсіп келе жатқан. Ат қораның жанында балалар шүлдік ойнап жүр еді. Балақайлардың бірі шүлдік
Бір күні таңертең үйірде жүрген Гүлсарыны көріп Танабайдың қуанғаннан жүрегі жарылып кете жаздады. Сағалдырығында шылбырдың үзігі салаңдап, жорға ерттеулі жүр екен. - Гүлсары! Амансың ба, Гүлсары! - д
Малшы қауымға жарық дүниеде ғұмыр кешу соншалықты қиямет емес екенін білдіргісі келгендей қыс өтіп, алты ай жаздың жүзіне шегініс жасады. Енді күн жылиды, мал қоңданып, ағарғанға ауыз жарып, ет молаяд
Түн ортасы жақындап қалды. Гүлсары бұдан әрі жүре алмады. Мына сайға жеткенше ілбіп басып мың тоқтады. Бірақ сайдан шығуға дәрменсіз еді. Бұдан әрі атты қинаудың қисыны жоқ екенін Танабай да түсінді.
Қанша дегенмен, сол бір шақ Танабай үшін де, жорға үшін де ерекше бір ғажайып кез еді ғой. Жүйрік аттың даңқы да футболшының даңқымен тектес. Кеше ғана аулада доп қуалап жүрген балақай, кенет қауымның