"Кешқұрым Алданның жөтелі жиілеп, ыстығы көтерілді. Мазасы кетті. – Салқын тиген ғой. Күн ұзақ өзеннен шықпайды... Ыстық сүтке сары май қосып беріңдер, терлесін. Ертең- ақ сауығады, – деді көкесі. – К
Күрең күз. Күн желкем. Ымырт қоюланып, қараңғылық түскен. Секпіл бет сары ұл селк етті. Алда қараңдап әлдекім көрінді. Бұл көшенің балалары басқа жақтың ұлдарын жолықтырса, әлімжеттік жасап себепсіз ұ
Шал мен бала жыпырлап жұлдыздар көріне бастаған шақта ауылға қайтты. Арба дөңгелектерінің сықырынан өзге, көл маңынан құрбақалардың құрылы, шегірткелердің шырылы ғана естіледі. Маң дала бей- не тыны
Дүңгіршектен ұзай бере қараса, екі мың теңге. Өткенде тығып кеткен сөмкесі орнында жоқ. «Апырым-ай, кімге керек болды екен?» Ары қарады, бері қарады. Бірақ оған онша кейіген жоқ. Әне-е, 14 ав- тобус
Қара бала қарындасын екі-үш сағаттай ойнатты да: – Тәте, – деді төр алдында құс жастыққа көміліп, теледидарға тесіле қарап жатқан етжеңді қарасұр әйелге ақырын дыбыстап. – Иә – ә... ы... ы – ы... – Ке
Сабағын оқи сала кешегі ойында кеткен есесін қайтару үшін Батыр компьютерре шүйлікті. Ата-анасы баласының сабағына керек болар деп жинаған ақшаларына осы компьютерді алып бергелі Батыр үйден шықпайтын
Осылайша бұл ертегі де басқа ертегілердей сәтті аяқталды. Айбарыс өз достарын құтқарды. Бірақ балалар, ол тек өз достарын ғана құтқара алды. Сотқарбектің құрығында әлі талай бала қалды. Жан-жағыңа, до
Басынан қар кетпейтін асқақ шыңдары, шырша, қарағайлармен жасанып, аққайыңдармен сәнденген биік жоталары бар сұлу таудың етегінде кішкене ғана қазақ ауылы болыпты. Денелері күнге күйген ауыл балалары
Адамзат мекен ететін 5 құрлықтың барлығына қанатын кең жайған алып бір патшалық болыпты. Ол патшалықтың ерекшелігі адамдардың жасына, жынысына, тіліне, дініне, ұлтына қарамай барлығын да өз патшалығын
Мұнда қашан түскенін білмейді. Жер бауыры жылынғалы өзінің бас көтергісі келіп, ерекше бір сезім өн бойында тулап жатқанын сезді. Бірақ еңсесін қанша көтерейін десе де, бойын тіктей алар емес. Әсіресе