"Қазақ әдебиетінен еркін тақырыпқа шығарма жазып жатқан Көсем жанындағы Мөлдірдің әрекетін әбес көріп: - Апай, Алаңбаева шпаргалкадан көшіріп жазып жатыр,- деді.- Апай, Көсем қызық бала өзі. Маған көш
"Бір түлкі жүгіріп келе жатып, абайсызда терең апанға түсіп кетеді. Шыға алмай тұрғанда, бір ешкі су іздеп жүріпапанға кез болады. Түлкіні көреді. - Ей, түлкі батыр, онда не істеп тұрсың? - дейді. - О
"Қасқыр мен түлкі дос екен. Екеуі жортып келе жатып қызыл етке тап болыпты. Қасқырдың мейірімі түсіп: - Сен жей ғой , достым,- депті түлкіге. - Жоқ, сен же,- депті ол. – Мен бүгін өзіме аштық жариялағ
"Сол қол тым икемсіз еді. Шәй құйып жатқан. Оған көршісі – оң қол: - Әкел, мен құямын,- деді. Сол қол тыңдаған жоқ. Ақыры шәй толы шәйнекті құлатып тынды. "
"Қожанасырды жолдастары құдалыққа шақырмай қояды, бірақ ол дер кезінде өзі келеді. - Сені шақырған жоқ қой, неге келдің? – деп сұрайды отырғандар. Қожанасыр: - Егер үй иесі көргенсіз болса, сыпайыгерш
"- Білесің бе, кеше менің туған күнім болды ғой. - Тамаша! Қандай сыйлыққа ие болдың? - Жылдағыдай, - деп шіренді Досжан. - Сонда қалай? Айтшы? -Сыйлық әперуді ұмытпайтын тек әкем ғана. - Тіптен жақсы
"Маңғаз бұғы орман ішімен келе жатқан, кенет алдынан Желаяқ қоян кездесе кетті: кеудесін кере секеңдеп келеді, құлағы қос желкендей жайылып кеткен. - Маңғаз бұғы, сен сондай дәусің әрі күштісің! Мүйіз
"Бір ғажайып кішкене калада ағаштан неше алуан сыбызғы, керней жасайтын шебер тұрыпты. Қала жұрты бұл адамның аты-жөні кім екенін білмепті де, оны Шебер деп атап жүре беріпті. Шебердің бойындағы бір к
"Бір кездері бір бай адам болған екен. Оның бұл өмірде барлық заты болыпты. Дүние мүлкі,ақылды жары,ұлы. Бірақ бай кісі өз өмірінің бұлай керемет болуынан және де тағдыр сынақ бергенде одан өте алмауы
"Ерте заманда адамдар мен құстардың достығы мықты болыпты. Құстар адамдардың тілін түсіне алатын болған екен. Биік тауда бүркіт өмір сүріпті. Бір күні бүркіттің қарны ашып, аулайтын аң аңдып отырады т