Ағзамызға күш берер Қолданады жұрт біліп Қызғылт сары түспен ол Қоян жейді сүйсініп Өзі сондай тойымды Пайдасы бар көптеген Өсіреді бойыңды, Күнде-күнде сен жесең Қоссаң егер көп турап Тәбет ашып,жегі
Отырыңдар, қаумалап Тауыса алман жалғыз жеп Бұл көкөніс домалақ Аталады қарбыз деп Қарбыз деген тек қарын Жасыл шапан жамылған Ішін жарып ақтарсаң Көп түймелер табылған Түймелері қап-қара Қызыл қардың
Мынау екі құлағым Еститін іні сұрағын Өзімде тыңдап онымен Оқу-білім ұғамын Үлкендердің ақылын Бабалардың нақылын Тыңдаймын қос құлақпен Өлең-жырдың асылын Құлақ керек тыңдауғай
Саусақпенен қалам ұстап жазамыз Асымызды аузымызға аламыз Саусақтардың арқасында үй жинап Гүл суарып, суреттіде саламыз. Іс бітірер ұсақ әрі көлемді, Шебер етіп көрсететін шеберді Он саусақтың қызметі
Ана - адам өмірінде Басты байлық береке. Науырыздың 8-інде Ең керемет мереке! Асыл жандар, нұр төгілген, Бұл ғажайып мейрам күн. Құттықтаймыз шын пейілмен Мейрамымен «Мейрамның»!
Ұйқысы бір қанбайды, Суық жаққа бармайды. Пештің түбін мекендеп, Жатудан еш талмайды. Мезгіл сайын құбылар, Көздерінің сыры бар. Мысығымның моп-момын Тышқан десе «жыны» бар.
Өзі үлкен кекілді, Аңқаулығы және бар. Ерттеулі ат секілді Жұртқа жаққан жануар. Сүті шипа білемін, Жүні , еті бағалы. Белгілі елде құны оның Сондықтан да бағалы.
Қазақ үшін ерекше оның орыны, Бабам мінген ерттеп торыны. «Қойдай жуас қазақ» деген тіркес бар Төрт түліктің ішіндегі момыны. Қойым, қозым бізге жақын жануар, Елімізде әжептәуір саны бар. Өңірімде өсе
Қырағы көзі өте Өзінше ақылы бар. Адамның досы деген Қазақтың нақылы бар. Жоқтатпас мүлде сені, Үйіңді күзетеді. Ғайыптан жоқ іздесең, Иіскеп із кеседі.Қорғайтын тұрған үйін, Тамағын ақтап жейтін. Мен
Мүйізі бар, сақалды, Жүрдектеу мал өзі есті. Сүті ерекше бағалы, Түбіт берер бұл ешкі. Жүрер ылғи қоймен бір, Сиқы бірақ бір түрлі. Ерекше мал әйтеуір Төлі – лақ сүйкімді.