Қожанасыр бір күні базарда біреудің сиырын мақтап сатып тұрғанын көреді. Күндерде бір күн біреу Қожаның қызына құда түсуге кледі. Қожа базарда естіп-білген сөздерін есіне түсіріп, қызын мақтай жөнелед
Қожанасыр бір күні үйінде отырып құдайдан ақша тілейді: – Е, құдай, жүз сом ақша бер! - деп жалынады. - Бір сом кем болса, алмаймын! Мұны есітіп тұрған бір қу, Қожаны сынап көрейін деп, шаңырақтан оны
Бір күні Қожа тауықтарын базарға апарып сатпақ болады. Жолда келе жатып, тауықтарға жаны ашып, оларды байлаудан босатады да, базарға қарай айдайды. Олар бет-бетімен қашады. Қожа ашуланып: – Қараңғыда
Қожанасырдың үйіне бір күні көршісі келіп: «Қожеке, шашымды алып бере қойшы», - депті. Қожанасыр «құп» деп, шаш алатын ұстарасын ала сала, шашын сыпыра бастапты. Ұстарасы өтіңкіремей, көршісінің басын
Қожанасыр есегін жегіп алып тоғайға келіп, отын жия бастапты. Бір жуан бәйтерекке біткен ылғи қу бұтақтарды көріп: «Тоғайды аралап қу ағаш іздегенше, бір жерден арбамды толтырып алайын», - деген оймен
Қожанасырдың бір кісіде алашақ бес теңгесі бар екен. Екі жылға толғанда әлгі кісіден алашағын һәм алыпты да, қарызға бес теңге қосып алыпты. Бірақ ол кісі бес теңгені қарызға берерінде: «Ертең тауып б
Қожекең бір жалқаудан: «Жағдайың қалай?» - деп сұрапты. – Тапсам жеймін, таппасам қанағат етемін! - деп жауап беріпті. – Қанағатың біздің қаланың иттеріне ұқсайды екен, - депті Қожа.
Қожекең бір күні аспаздан тамаққа тойып, ақшасын төлемей, кесесін қасығымен қойнына тығып ала кетіпті. Ертеңіне жанынан өтіп бара жатқанда аспаз ұстап алып: – Қожеке, кеше тамақтанып ақшасын төлемепсі
Қожанасырдан: – Төрттен төртті алса не қалады? - деп сұрапты. Қожа жауап бере алмайды. – Мысалы, қалтаңда төрт теңгең бар еді, сол теңгелер қалтаңнан түсіп қалды, сонда не қалады? - депті оқытушы пысы
Қожекең әйелімен сөйлесіп отырып. – Қатын, қарным ашты, асың бар ма? - депті. – Менің бетіме қарап отырып қалай қарның ашады? - дейді сұлу әйелі. – Бұл сөзің де тура. Дегенмен ажардың күші аспен ғой,