Бір адам он жасар баласын ертіп егіннен жаяу келе жатса қалған аттың бір ескі тағасын көріп, баласына айтты: — Анау тағаны, балам, ала жүр,— деп. Бала әкесіне: — Сынып қалған ескі тағаны алып не қы
Бір кішкентай қыз әкесінің шапанын жамап отыр екен, шешесі қасына отырып, ақыл айтты: — Балам, дүниедегі жаратылған жанды-жансыздардың ешқайсысының да керексіз болып, жерде қалатыны болмайды,— деп.
Байұлы жеті жасар күнінде ел көшіп, көп балалар: біреу тайына, біреу атына мінгенде, бір бала жыламсырап қарап тұрып қалды. Мұны көріп Байұлы қасына барып: — Сен неге атыңа мінбейсің?— деді. Бала қа
Сәтемір жеті жасар күнінде атасынан жетім қалыпты. Күндерде бір күн Сәтемір далада ойнап жүріп, бір ескі тамның түбінде шаршаған соң сүйеніп, жан-жағына қарап жатса, бір аяғы ақсақ құмырсқа тамның төб
Қыпшақ Ізбасты би он жасар күнінде көш үстінде көп адаммен бір түлкі қуысып, бәрінен бұрын жетіп түлкіні соғып алады. Артынан келген жасы үлкен кісілер түлкіңді бізге байла деп еді, Ізбасты бермеді. «
Лұқпан әкімге бір сопысымақ адам бір жиылыста айтты: — Сіздің ауруға ем етуіңіз күнә, құдайдың жіберген қаза-бәлесіне себеп табамын деген құдайға қарсылық болып табылады деп білемін,— деді. Лұқпан а
Атымтай жомарт өзі есепсіз бай бола тұрып, күн сайын бір мезгіл үстіне ескі-құсқы киім киіп, отын кесіп, шөп тасып жұмыс қылады екен. Бір күні өзінің жақын, таныстары сұрады дейді: — Жомарт, құдай бе
Жылқы, түйе, сиыр, қой, ит, тауық, тышқан және бөтен жан-жануарлардың бәрі де адамның жылына, ағалыққа таласты дейді. Жылқы айтты: — Мен адам үстіме мінсе алысын жақын етемін, күшімді болса көреді,
Қытай жұртында ескі заң бар, біреуді алдағандығы мойнына түскен кісінің қолын кесетұғын. Бір төре осын¬дай іспен күнәлі болып, әлгі айтылған жазаны беруге тұрғанда күнәлі төренің жас қыз баласы «Әкем
Шешесі қыз баласынан сұрады: — Берген ақшамды қайда қойдың? Бала: — Біреуге бердім. Шешесі: — Кімге? Бала: — Бір тентек балаға бердім. Шешесі: — Мұнан былай тентек болма деп берген шығарсың?