Жалғыз саусақ тіпті де Ұстай алмас жіпті де. Екі саусақ бірікті. Ине қолға ілікті. Үш саусағым орамды, Жүгіртеді қаламды. Өнерлі екен он саусақ, Қала салсақ, жол салсақ.
Ана — Ардақты сөз. Тау-тас — Салмақты сөз. Жел - Қанатты сөз. Шәкірт— Талапты сөз. Жалау — Дабылды сөз. Алау — Жалынды сөз. Дос-жар — Мейірлі сөз. Дала — Пейілді сөз.
Бұйра қайың басында Екі торғай сайрайды. Бұйра қайың астында Екі бала ойнайды. Екі торғай сайраса, Екі бала тыңдайды. — Сайра, сайра, сандуғаш! Билейік,— деп ымдайды. Екі торғай сазына
Апорт деген алмамыз Қыркүйекте піседі. Піскен кезде алмасаң, Үзіліп жерге түседі. Әңгелектей апортты Мектепке алып барамыз. Бөліп жеуге пышақпен Ортасынан жарамыз. Бір апортқа нысапты
Шұбар лақ, Ойынға құмар лақ, Мойнында тұмар лақ, Егіз емес, сыңар лақ. Өзі сыңаржақ! Құлағы пүліштей, Тұяғы күмістей. Көзі жұлдыздай, Жүні құндыздай. Ақ емес, шұбар лақ, Ойынға құмар
Ақ халатты киемін, Әппақ болып жүремін. Әппақ болып жүргенді Өзім жақсы көремін. “Дәрігермін мен”, — деймін, Кәрі әжемді емдеймін. “Көп-көп ішіп дәріні, Кәрілікті жең”,— деймін
Ала мысық алаңсыз еді. Көңілі жібек самал ескен жаздың жалпақ жайлауындай болатын. Қағанағы қарқ, сағанағы сарқ. Ұйқысы тыныш. Тамағы тоқ. Төсегі жұмсақ. Үсті-басы таза. Бұрын өзі жуынушы еді, соңғы к
Еңбек сабағынан мұғалім қағаздан үйшік жасап келуді тапсырған. Әлденеге тыпыршып, байыз таппай отырған Ақтай ғана. Кеше әкесінің көмегімен жасаған үйшігін әлгінде ғана, үзіліске шығар алдында парта үс
Үй іші түгел бас қосып, таңертеңгі шайды ішіп отырғанбыз. — Менің халатым көрінбейді, — деді шешем. — Менің жұмыс киімдерім жоқ, — деді әкем. — Сарғыш көйлегім кеше ғана анау ілгіште тұрған. Білмей
Бір қу кісі елге: — Құстың тілін білемін,— деп мақтаныпты. Сонда тындаушылар: — Қане, айта қойшы, анау құстар не дейді?— деп сұрайды. Қу құстар жаққа құлағын түріп тұрады да: — Қарға: «Қанша екен,