Елдос, Ермек және Тоқтар үшеуі ауыл сыртындағы үлкен тоспа суға келді. Ел «көл» атап кеткен бұл маң тыныш екен. Көгілдір айдын бұлтсыз аспан құсап мөлдіреп жатыр. Таңертең Елдостың «көмейге барамыз» д
Мен бүгін бір нәрсені түсіндім. Адам жақсылық жасаса, көңілі жайланып, өзін өте жақсы сезінеді екен. Осыған байланысты бір шағын оқиға айтып бергім келеді. Сіңілім екеуміз үйге келе жатып, ағаш көлеңк
Қонды сансыз жұлдыз қар Бұлттан жерге сабыла. Аппақ ұлпа күнде ызғар Шашып тұрды маңына. Шалғын, соқпақ, құндыз бел, Орман, дала, бар қырат Сансыз аппақ жұлдызбен Жатты қыстай жарқырап… Бiр ұшқыны а
...Іздеудің кезегі енді Дәулетке келді. Балалар түгел жасырынып болғанша көзін жұмып, отызға дейін санап тұрды да, артынша іздеуге кірісіп кетті. Басқа балаларды табу көп қиындық тудырған жоқ. Тек кез
Алақай-ау, келді, міне, көктемім, Жарқырайды нұрын шашып көкте Күн. Кең даламыз гүлге тұнып жайнайды, Ал бақтарда сандуғаштар сайрайды.
Сырт көрінісі Аустралияны мекендейтін кенгуруге қатты ұқсайтын осы бір кішкентай жәндікті «қосаяқ» деп атайды. Қосаяқ та кенгуру сияқты тек артқы екі аяғымен ғана секіру арқылы қозғалады. Ол екі аяғым
Ақниет Сағат – Алматыдағы №171 жалпы білім беретін мектептің 4 «А» сынып оқушысы. Оқуда озат. Қиялы ұшқыр. Сурет салғанды, шығарма жазғанды ұнатады. Жақында мынадай ертегі шығарды. «Жап-жасыл алаңқайд
Батырбектің жайлауды Көргені осы құлпырған. Қызықтайды сайларды, Қызыл-жасыл гүл тұнған. Бәрі қызық балаға, Дем алмайды бір уақ. Жүр еді ойнап далада, Бүгін де ерте тұрып ап. – Көке, көке, шықшы тез
Қатысушылар: Ажар – анасы, Ақбота – Ажардың қызы. Он жаста. Бөлмеде Ақбота әлдене шаруалармен айналысып, әбігерленіп жатады. Кешікпей сырттан анасы кіреді. Ақбота оны қуана қарсы алады. Ақбота: А
– Әке, сіз білесіз бе, менің бір арманым бар. – Иә, балам, ол қандай арман? – Бір роботым болса деймін. – Оны не істейсің? – Үй тапсырмасын істетейін деп едім. – Өзің ше? – Өзім істегім келмейді. – Не