Құландардан қалған із Шынында да аз-ақ па? «Құлан жортқан құла түз» Деген сөз бар қазақта. Барсакелмес аралда Жортып жүрген құландар. Ылғи асау, тағы аң ба? Көргендерден сұраңдар.
Науырзымның орманы Туған өлке қорғаны. Мекен еткен бұл жерді Борсық – орман бағбаны. Майлы болса денесі, Семіз қылған жер осы. Оянбайды ұйқыдан Жазға дейін келесі.
Босқа жатып семіріп, Отырмайды ерініп, Биік-биік ағашты Құлатады кеміріп. Қиындыққа шыдайды, Бөгет жасау – ұнайды. Үйшік жасап шыбықтан, Оны да өзі сылайды.
Кәмшат десе көрікті Еске аламыз бөрікті. Кәмшатты інім шынында Су түбінен көріпті. Сүңгуірдей зулайды, Балықтарды аулайды. Тек әлсізін қылғиды, Жүйріктерін қумайды.
Жолықтырсаң тиінді, Таңғалмауың қиын-ды, Жаңғақ шағып жатқанын Көрген кісі сүйінді.
Тауда туып, таста өскен, Үй қойынан басқа өскен, Қошқар десе құлжаны, Жеңіледі бәстескен.
Көрер көзге ұнамды, Суыққа да шыдамды, Бұғы ма деп қаласың, Көрген кезде бұланды.
Қияда өтер қызығы, Қарағайдай мүйізі, Жақпар тасқа секіріп, Тауда жүрер күнұзын.
Мойыны ұзын жануар Жылы жақтан табылар. Жапырақты биіктен Жұлып жейтін халі бар.
Мектептен келген Ернияз тамағын іше сала ойынға кірісті. Асхат, Нұрбақыт үшеуі белесебетпен жарысты. Нұрбақыттың су жаңа белесебеті қалай салсаң да суырылып алға шыға берді. Асхат екеуі қанша тырысқан