Біреу Қожанасырдан: – Теңіздің суы неге ащы? - деп сұрапты. Сонда Қожа: – Теңіздегі балықтар сасып кетпесін деп, теңіз суын әдейі тұздап қойған, - деп жауап беріпті.
Бір күні Қожанасыр халықты жинап алады. Өзі мінбеге шығып: – Жараңдар, менің не айтқалы тұрғанымды білесіздер ме? - деп сұрайды. – Жоқ білмейміз, - деседі. – Білмесеңдер айтудың да қажеті жоқ. Бәрібір
Қожанасыр бұрын намаз оқымайды екен. Ханнан жарлық болған соң, лажсыз оқымақ болып дәрет алып жатқанда, ханның шабармандары келіп: – Қожа, бесін намазы неше рекет? - деп сұрайды. Қожа: – Отыз рекет-,
Қожа ханға: «Мен асқан мергенмін», - деп мақтанады екен. Күндерде бір күн хан Қожаны, уәзірлерін ертіп аңға шығады. Бір мезгілде аңшыларға бір топ киік кездеседі. Әй-шайға қарамай Қожа мылтықты басып
Хан Қожанасырды сөзден жеңбек болып, талай қулық жасайды, ұта алмайды. Ақырын- да, ол: «Қожаны сөзден жеңетін бір амал табыңдар», - деп уәзірлеріне тапсырады. Уәзірлер ұзақ кеңесіп, «амал таптық»- деп
Қожанасыр шәкірттерімен мешітке баратын болады. Өзі есекке мінеді, шәкірттері жаяу соңынан ереді. Біраз жүрген соң Қожа оны ыңғайсыз көреді. Шәкірттерін алдына түсіріп, өзі соңынан жүреді. Біраздан ке
Қожанасыр ауырып жатып, көңіл сұрай келген достарына: – Өлген соң мені алып барып ескі молаға қойыңдар,– деп өсиет етеді. Бір досы: – Ол қалай? - деп сұрайды. – Баяғыда өлген адам екен деп, мүңкір- нә
Біреу келіп, Қожаға өзінің бірдеңеге налып жүргенін баяндайды: – Осыдан жүрегім нақ тышқан кеміріп жатқан тәрізді болып жүр. Не дауа істерімді білмеймін! - деп зарлайды. – Мұның дауасы жеңіл. Бір мысы
Қожанасыр басына сәлдесін орап, көшеде келе жатады. Біреу қарсы кездесіп: – Тақсыр, мына хатты оқып беріңізші! - деп жалынады. Қожа: – Хат білмеуші едім. Оқи алмаймын - дейді. Анау таң қалады. – Басың
Қожанасырдың үйіне қонақ келеді. Қожа оның алдына үлкен табақпен су әкеліп қояды. – Қожа, мұның не? - дейді қонақ. – Бұл - су. Күріш, сәбіз, ет салып қайнатса, бұл палау болады, - депті.