Шығармашылығың жайлы қалам тартқан ақын-жазушылардың, ғалымдардың, журналистердің, кітапханашылардың, өнер адамдарының туындыларын ризашылықпен қайта оқып шықтық.

Дүние жүзіндегі «театр» деген атауы бар қай өнер ордасының болмасын тарихына үңілсек, бастау алған сәтінен бастап өзіне тән шығармашылық келбеті, көркемдік бағыт-бағдары болары анық.

Ғ.Мүсіреповтың «Қозы Көрпеш – Баян сұлу» атты шығармасымен шымылдығын ашқан өнер ордасы бүгінде 45 жылдық тарихы бар үлкен ұжымға айналған.

Өнерді жасайтын, өнер үшін өмір сүретін ол – әртістер қауымы.

Өнер кемесінде өз биігі мен өз бағасын алған тұлғалар бар, солардың бірі Б.Римова атындағы Талдықорған драма театрының актрисасы Алмахан Кенжебекова.

Театр – сегіз қырлы, бір сырлы өнер, сондықтан болар оның қыр-сырын, құпиясы мен маңызын ұғынған адам ғана өнер биігіне жете алады.

Театр – сегіз қырлы, бір сырлы өнер, сондықтан болар оның қыр-сырын, құпиясы мен маңызын ұғынған адам ғана өнер биігіне жете алады.

Сондай-ақ сахнаға жан бітіріп, жылдар бойы еңбек етіп келе жатқан Серік Нұрхалық, Кендебай Темірбайұлы, Аман Қожабеков, Мәкен Нұрмұхамбетова, Әлихан Ыдрышева, Мұса Әжібеков, Базарбек Тоқымтаев, Сағындық Жұмаділ, Ғалия Темербаева бастаған өнер иелерімен бірге ізін жалғап келе жатқан орта буын Аян Қожбанова, Абай Нұғманов, Сандуғаш Мұңайтпасова, Дастан Пышанов, Ақмарал Төлеуова сынды біртуар таланттар қызмет атқарып жүр.

Өнер – халықты эстетикалық мәдениет пен биік адамгершілікке тәрбиелеудің аса маңызды құралы.

Республикамыздағы сондай өнер ордаларының бірі – Б.Римова атындағы Талдықорған театры.

Қазақ мемлекеттік университетінің филология факультетін бітірген бес түлекті қамқоршы ұстазымыз Тұрсынбек Кәкішұлы осы академияның М.О.Әуезов атындағы әдебиет және өнер институтына апарып жұмысқа орналастырды.

Осы үш кісі бас болып, Орталық ғылыми кітапхана (ОҒҚ) мен М.О.Әуезов атындағы әдебиет және өнер институтының қолжазбалар қорларындағы әдеби үлгілердің бәрі жанрлық, тақырыптық және басқа белгілері бойынша сала-сала болып жүйеленіп, әр үлгінің, оның нұсқаларының ғылыми толық сипаттамасы жазылды, паспорты толтырылды, картотекасы жасалды және осы жүйе бойынша тиісті қорда сақталды.

Ал сериал дегенді қабылдамаймын, ол – өнер емес» депсіз бір сұхбатыңызда.

Ондай өнер болмайды.

Өмірден өнер жасау керек.

Кезінде орындаушы ретінде ұлттық өнер труппасымен бірге Париж көрермендерімен қауышып қайтқанын білеміз...

– Әртүрлі бағыттағы кітаптарды тәржімаладым: бастапқыда психология, бала тәрбиесі; кейін өнер (Ван Гог нақыштары, бейнелеу өнеріндегі композицияның тарихы, сурет салуға үйрету, ойып өрнек салу және т.б.); әдеби зерттеулер (Фирдоуси шығармашылығы Ресей шығыстанушылары көзімен); проза (қазақ жазушысы М.Әуезовтің «Абай жолы», пәкістандық қаламгер Шоукат Седдиқидің «Разия бегім» романы, әзірбайжан жазушысы Қалам Мұхаммедовтың «Бардия» кітабы, орыстың сөз зергері Федор Достоевскийдің «Ойыншы» романы, Варлам Шаламовтың «Колыма қиссалары» атты 4 томдық кітабы, Ольга Петрочуктың «Ван Гог нақыштары», Светлана Алексиевичтың «Чернобыль дауысы», Андрей Белыйдың «Петербург» романы және т.б.).

Бірақ ол өмір үшін күресе беретін өнер.

Ансамбль тек қана музей сахнасында ғана өнер көрсетіп қойған жоқ, сонымен қатар шет елдерге гастрольдік сапарларға шығып, барған елдерінен музыкалық аспаптар әкеліп тұратын болған.

Өнер осындай сиқырлы соқпағымен қызық емес пе?

Бірақ аз болсада тиянақты, өміршең өнер қалдыра алары сөзсіз.

Қазақ Телерадио комитетінде еңбек еткен 42 жылдың жемісі ретінде «Зілзала», «Ел мен жер», «Қой жылының көктемі», «Тауқымет» атты деректі фильмдері өзі туып-өскен Тарбағатай жерінен сыр шертсе, «Атамекен», «Алтыбақан», «Арай», «Шаңырағыңыз биік болсын», «Дөңгеленген дүние», «Тіршілік», «Ғасырлар тоғысындағы Қазақстан», «Қара орман бауыр, қайдасың?!» топтамалары, еліміздің өнер қайраткерлері хақындағы «Есіңде ме сол бір кез?», «Жадыңда ма жастығың?» туындылары Қазақстан компаниясының «алтын қорында» сақтаулы.