Нақ осы шақта манадан бері бері ойы онға бөлініп, санасы сан саққа жүгіріп, мазасы май ішкендей болған, самайын енді-енді боз қырау шалып, маңдай тұсы мен көз аясынан, екі ұртынан әжімнің нәзік өрнегі біліне бастаған, жадау жүзді, орта жасқа еркін жете қоймаған бір әйел орнынан лып етіп көтеріліп, есікке ұмтылған.

Әйел Жаңа құлжаның шетіне іліккенде, көше бұрышындағы аялдаманың сыртына тоқтап, аяқ суытты.

Әйел амалсыз тілге келген.

Әйел осыны айтты да, қалта телефонын сөндіріп, ауыр жүктерін тағы да бар күшін салып, мықшыңдай көтеріп, көшенің арғы бетіне ұмтылды.

Айта кетсек, бұл жасы қырықтың қырқасына енді-енді ғана қадам басқан, әлі де бойынан қуат кете қоймаған, сымбатына селкем түсіп, қыры сынбаған дерлік жасамыс әйел еді.

Әйел көшенің арғы бетіне шыққаннан соң тағы біраз жүрді де, шоқ теректің түбіне табан тіреді.

Әйел айналасына тамсана да қызықтай көз тастаған…

Көк шолақ сиырдың да жортуылы жығылғанға жұдырық болып, әйел жанын тіптен азаптай түскен.

Әйел таба нанды құшақтап, көк шолақтың соңына түскен.

Әйел жүгіре басып кеп, мойнынан құшақтап еңіреп, жылап жберген.

Әйел тағы еңіреп қоя берген.

Екі әйел бірін-бірі құшақтаған күйі үйге бет алған.

Есікті тапал бойлы, шашын желкесінен қиған, шот маңдай, адырақ көз, орта жастар шамасындағы, қазақи, қара торы әйел ашты.

– Мен қытайдан келдім, – деді әйел а дегеннен шынын айтып.

– Енді қайтеміз, біз емес, реті келсе, бар қазақ қопарылып көшкісі келеді, – деді әйел, – көшіп те жатыр.

– Өзімнің де ізгі ойым сол, – деді әйел.

Әйел осыны айтты да, қалта телефонын алып:

– Ой, сұмдық-ай, – деген әйел адамның дауысы шаңқ ете түсті.

Әйел бас изеді.

– деді әйел.

Әйел амалсыз із кесуші топтың есігін сыртынан жапқан.

Екі апта шатыр ішіне тығылып, уақытын зорға өткізген әйел енді одан арғыға төзбеді.

Өз-өзінен қыстығып, көз жасын сығып алған әйел екі қорапшаға салған зілдей ауыр жүгін көтеріп, көшенің арғы жақ қапталына шыққан.

Әйел сәтке болса да серпіліп, сергіп сала берді.

Оның ішінде дипломды сатып алған орыс әйел не саларын да білмей сасқан.

Жанында отырған журналист әйел де сасып-салбырап тұрған сыңайда.

Мәдениет сарайының директоры әне-міне зейнетке кетсем деп отырған орыс әйел еді.

Ақын мен жүргізуші, Арыстан мен Қайыр, елең қаққан әнші қыздар, Орал мен екі орыс әйел, кітапханашы да – кешке жиылған қауым барлығы алақан жайысты.

– Әйткенмен, содан іле-шала Семейдің ет комбинатынан бір әйел Мәдениет министрлігіне келіп, ішек жәйін өзімізде-ақ шешейік, келешекте қажет нәрсе, малдың ішегін турап консерві жасағанша домбыра, гитара, арфаның ішегін өндірейік, соның тәсілдерін үйрететін маман бөліңіздер деген ұсынысын айтыпты.

Гүлнәр ұста Жапарға әйел болып, онымен қол ұстасып, ауылдан келгеннен бері үш рет түсік тастады.

Моншашылардың кеңесі мен жергілікті әйел дәрігерлерінің дәрі-дәрмектерінен пайда болмады.

Әйел де оны көзі шалысымен орнынан атып тұрып, айғай салатын.

Біріншісі – өз отбасын тастап, орыстан, татардан әйел алып, халқынан, ауылынан, ағайынынан алыстап кеткен алдыңғы буынның аянышты тағдыры («Ақырғы күн»).

Әйел үшін елеусіз қалғаннан артық қандай қасірет бар?

Осында аядай бір бөлмеде отыратын дәу доқтыр әйел бұған жиі ине салатын.

Әлгі әйел: «Алақандарыңды ашыңдар, бал ашып беремін», – деп тұрып алды.

Сыған әйел менің алақаныма қарап: «Соғысқа бармайсың, профессор боласың», – деді.

Балмерке Әлібекова деген әйел жерлес құрбысы Бақыт Махамбетованың тергеу изоляторында жан-тәсілім еткенін ашына жазады.