Мен қолыма қалам алғанда сол олқылықтың орнын толтырайын, сыншы болайын деп отырған жоқпын.

Осыдан қырық жылдай бұрынғы жастық шақ хикаяттарын қалайша ұмытпай, қайдан ғана тауып жазатындығын қайдам, бүгінде көзден таса, көңілден сырт қалған сондай қызықты қайталанбас хикаяларды мазмұн-мәйегімен сол күйінше мөлдірете қалам сиқырымен алақанға салғандай аялап әкеліп, сені еріксіз оқырман етіп, қайбір сыншылдық парасат-пайымың мен эстеттік талғам-таразыңның үдесінен ұдайы шыға отырып алдыңа ескірмес әңгіме етіп тарта қояды.

Қолына қалам ұстағалы бері қилы-қилы тағдыр кешкен сан түрлі, сан мінезді кейіпкерлерімен қоса қайғырып не қуанып өмір сүретін ұлтымыздың қазіргі заманғы көрнекті жазушысы, менің студенттік кезден бірге келе жатқан жанашыр жүректі, адал тілекті бүгінде Алпыстың төріне еркін қадам басқан байырғы досым, Халықаралық «Алаш» әдеби сыйлығының лауреаты Нұрғали Ораз осы уәжге бек келіскені әбден-ақ жөн болар деп ойлаймын, өйткені мен де ынты-шынтыммен солай болуын қалар едім.

Бүгінде балалар әдебиетіне қалам тартып жүрген авторлар аз емес.

Жалпы қалам ұшынан шыққан жаңа туындының одан әрі аяқтанып кетуіне үш бірліктің, яғни автор – баспа – кітап дүкендерінің бір жүйеде жұмыс істеуінің маңызы зор.

Аймақтарда қалам тартып жүрген жеткіншек және жас ақын-жазушыларды қолдау; республикалық байқауларға қатыстыру;

Бұл салада қалам тербейтін жазушыларға үлкен әдеби сыйлықтар берілетін кездер сирек.

Қазақта қалам пен қайраттың байланысы тығыз болуы керектігін алғаш ұғынып, сол бағытта тынымсыз тер төккен адам – Сейдахмет Бердіқұлов еді.

Рас, ұлы Мұхаң – Мұхтар Әуезов те футболға қызыққан, осыдан 100 жылдан астам уақыт бұрын «Жарыс» командасында өзі де доп тепкен, Сәбең – Сәбит Мұқанов та, Сәкен Сейфуллин де, Сәуірбек Бақбергенов те спорт тақырыбында біршама қалам тербеген.

Жалғастыру былай тұрсын, ұстаз бен шәкірттің қалам жарыстырып, қатар жазғаны да бар.

Онда былай істейік, Несеке, осы чемпионаттың 16 жүйрігі жайлы мен де қалам сілтегім келіп, қолым қышып жүр.

Барселона мен Гвадалахараны, Рим мен Парижді, Атланта мен Сиднейді, Нагано мен Рио-де-Жанейроны, Афина мен Бейжіңді, қысқасы, бар ғаламды шарлаған қалам иесі қазақ спорт әуесқойларының қазынасына айналған қадау-қадау еңбектерін жазды.

Алайда Несіп ағамыз тек спорт тақырыбында ғана қалам толғады десек, қателесер едік.

10 желтоқсанда осы қалам мен спортты қатар алып жүрген жазушы, журналист, тоғызқұмалақтан спорт шебері, жоғары дәрежелі төреші, Қазақстанның еңбек сіңірген жаттықтырушысы Несіп Жүнісбайұлы жетпіс жасқа келгелі отыр.

Шығармашылығың жайлы қалам тартқан ақын-жазушылардың, ғалымдардың, журналистердің, кітапханашылардың, өнер адамдарының туындыларын ризашылықпен қайта оқып шықтық.

Соғыстан кейін көптеген майдангерлерге ұқсап естеліктер жазумен шектелмей, көркем прозаға қалам тартуы Баукеңнің шынында ерлігі еді.

Өйткені мұндай құрал соғыс тақырыбына қалам тартатын нанталап жазушыларға ғана емес, командирлер мен жауынгерлерге, жалпы келер ұрпаққа керек еді.

– Әртүрлі бағыттағы кітаптарды тәржімаладым: бастапқыда психология, бала тәрбиесі; кейін өнер (Ван Гог нақыштары, бейнелеу өнеріндегі композицияның тарихы, сурет салуға үйрету, ойып өрнек салу және т.б.); әдеби зерттеулер (Фирдоуси шығармашылығы Ресей шығыстанушылары көзімен); проза (қазақ жазушысы М.Әуезовтің «Абай жолы», пәкістандық қаламгер Шоукат Седдиқидің «Разия бегім» романы, әзірбайжан жазушысы Қалам Мұхаммедовтың «Бардия» кітабы, орыстың сөз зергері Федор Достоевскийдің «Ойыншы» романы, Варлам Шаламовтың «Колыма қиссалары» атты 4 томдық кітабы, Ольга Петрочуктың «Ван Гог нақыштары», Светлана Алексиевичтың «Чернобыль дауысы», Андрей Белыйдың «Петербург» романы және т.б.).

Сондықтан да болар, бұл тақырыпқа ақын-жазушылар мен ғалымдарға қалам тартуға үзілді-кесілді тыйым салынды.

Қалам ұстаған қауым бәрін көреді-ау, бірақ көңілден өткізетіні сирек.

Ал қалам мен қағазды өмірлік мұратына айналдырған журналист болу үшін бір ғана талпыныс жеткіліксіз екендігі де шындық.

Алаштың азаттығы жолында жандарын құрбан еткен алдыңғы буын ағаларымыз – Сәкен, Ілияс, Бейімбеттерден бастап, олардың ізін жалғаған Мұқаң – Мұхтар Әуезов, Сәбең мен Ғабеңдер, Ұлы Отан соғысынан кейін әдебиет айдынына құлаш сермеген Мұхтар Мағауин, Әбіш Кекілбаев, Дулат Исабеков сынды киелі қалам иелерінің тағдырлары оңай болмағаны анық.

Осы қастерлі мамандықты Құсыман ағамен бірге бастаған марқұм Айтмұқаш Садуақасов, қаламы жүйрік Клара Қабылғазина, Аудармашы-журналист Жұмағазы Игісін, қылқалам шебері, әрі журналист Еркін Нұразханов, Серікхан Ахметов, Болат Абаған, Нұрбек Бекенов, Ербол Серғалиұлын бүгіндері жалпақ жұртшылық қалам қарымынан таниды.