Ұлттық рухпен суға­рылған осынау қасиет үш кеңістік сар­дарларының бойына сіңіп кетті.

Жазушы шеберлігінің тағы бір қыры табиғат құбылыстары мен тұрмыстық жағдайларға қатысты тіркестерді образды қолдана білуінен көрінеді: «түксиген қабағынан қыраулы қыстай кәрін төгіп», «өкпе-ашуын толғай кетті», «Жейхұн өзеніндей тасыған жыры үшін», «тұсаған жылқыдай өрісіңді кеңіттірмей» («Алмас қылыш»), «тұншыға безерген дүние», «алтын тұғырға қонған ақ сұңқардай», «безек қаққан ұшқыр ойы», «кермиық сар дала өлік тәрізді үрейлі, моладай азынаған суық», «бозғылт шөл», «сала құлаш көк құрыш алдаспандар», «аш бүркіттей шүйілді», «қанжардай тырнағымен жыртқан қанды көз барыстай», «нардай қара айғыр», «қазандай қара дулыға», «ақ көбік атып, долдана тасыған өзен», «жұдырықтай тастар», «кәрі бүркіттей тұғырда отырып қалған қарт жырау», «қамыс құлақ, бөкен сан жүйрік», «құлан қомдас бота тірсек сүлектен жаратылған будан» («Жанталас»), «төңірек сандықтан суырған гауһар тастай жалт-жұлт ойнап ғажайып сәулетті түрге енді», «сүмбілдей сәйгүлік жүйрік», «шайқала ырғалған жорға», «қайыңның безіндей берік, қазан тастай шомбал, төртбақ келген біреу», «есік пен төрдей, ай табанды жайма жал қаракөк айғыр», «кескен қара томардай келте қара сұр жігіт», «суық кекесін», «лақа бас, білектей жуан, қайрақ тас түстес тау жыланы», «бас бүйендей өлексесін салбаң еткізіп топ еткізді», «қардай опырылып ат үстінен құлап түсті», «қышқаштай жабысқан темір саусақтар», «шойындай ауыр шомбал дене», «құлаштай сілтеген қамшы», «боз торғайдай кішкентай болғанмен, биік ұшар халқым бар еді», «өзен жыландай сумаң қағып ағады», «сүмбідей сұлу бедеуінің үстінде қорғасын құйған құлжа асығындай берік отырған жас жігіт», «көзінде бір сәуле жалт етті де, кенет үрлеп сөндірілген білте шам жарығындай жоқ болды», «бие сауымындай кеңесу», «күншығыс жақты сынық тағадай қоршай көмкерген кәрі Қаратау алыстан қара қошқылданып көрінеді», «екі көзі оттай жайнап, күре тамыры білеудей болып, кең тамағы торғай жұтқан қурай жыланның көмейіндей ісіп кетті», «бәйгеге шапқан жүйріктей, жыр желісінен маңдай тері бұршақтап ақты», «сүйек тиген төбеттей ұпайым түгел деп өз бетіне кетпейді», «жаңа туған айдай толықсыған Арқаның жас сұлуы», «мысықтың мұртындай түксиген сирек қасы», «салпы ерінді аузын қисаңдата шайнағанда саршұнақтың құйрығындай жіңішке ұзын мұрты едірең-едірең ете қалды», «жараланған қасқырдай тіпті долданып алды», «мұрты ұйқыдан оянып керілген мысықтың құйрығындай тікірейе қалды», «аңшы қуып жеткен еліктің лағындай зәресі ұшып, тостағандай көзі шарасынан шыға жаздай жаутаңдаған», «арбаған жыланға таяған торғайдай жақындай берді», «жағалтайды ілген қара бүркіттей», «жаңа туған қозының елтірісіндей қара қошқыл бұп-бұйра шаш», «сүліктей қара су жорға», «кәрі қылыш – карательный отряд» («Қаһар»).

Сарғайдым ғой, сар даламды сағындым.

Сол сәтте жігіт көзінен ұшқын шашып, белдеудегі тұлпарына қарғып мінеді де, «хош» деп сағым ойнаған

Ол қойылымдарды іздеген, сағыншының сар шекпенін жамылған, көңілі жүдеу көрермен ғана…

Сағыныштың құба інгенімен сар желген Төлеген ақынға қай күндері, қай жерлерде, қай мезетте кез болдың екен сен, Көгілдір Дүние?!

Ақыры бір күні Наташаның шешесі – елулер шамасындағы, толық, етжеңді сар қарын бәйбіше Поля апай – қыздың жолын тосып жүрген Қасқырбайды жанына шақырып алып, былай деп ақылын айтты:

Ал сосын түстен кейін ебіл-дебіл сар етіп құйып өтетін өткінші нөсерден кейін көшенің ой-шұңқыры әп-сәтте көлкіп шыға келеді.

Машина терезесі күлпарша болды да, жаңбыр суы сар етіп ішке құйылды.

Шетінен өнерлі: көкпаршы, сайыскер, құсбегі, аңшы, балуан нағыз сар даланың бүгінгі батырлары дейсің.

– Сіз бері шығыңызшы, – деп тепсінді сар кідір кісі, – тысқа шығыңыз.

Сар кідір өңді, сұрқай кісі асықпай, баппен басып барып, жердің құжаттарын алып келді.