Іздеу нәтижесі

Корпус көлемі: 5 305 құжат, 5 141 391 сөз

«ол»

ол

о - дауысты, жуан, ашық, еріндік, тіл арты л - дауыссыз, үнді, ызың, ауыз жолды, тіл ұшы, жуысыңқы

3434 құжат табылды

  1. Ермек Аманшаев. Ібіліс пен Адам

    Аласуан оттан жаратылған адуын жын артық па, топырақтан жаратылған қуыскеуде ол артық па, көрсін, өзі!

    Сөйтіп, өз маңыздылығын тағы да бір рет баса таныту. Өйткені ол түп-тұқиянында от жалыннан жаралған.

    Оған тек Ібіліс көнбеді. Өйткені ол оттан жаратылған, өр мінезді тәкаппар еді. Өйткені Ібіліс Адам жаратылғанға дейін періштелер мен жындардың арасындағы ең құрметтісі де, қаһарлысы да еді, ақыл-пайымы, құдірет күші, әлеуеті жағынан оған ешкім тең келмес еді.

    Ол енді қалған ғұмырын Адам баласына қысастық жасауға арнайтын болып ант су ішіп, соған белін буды.

  2. Қайым-Мұнар ТАБЕЕВ. Дерегі көп, керегі жоқ Желтоқсан

    Ол 1986 жылдың 1-31 желтоқсаны аралығында «Батыс» бейiтiндегі iздеушiсі жоқ 131 зираттың 58-іне (нөмірден басқа) ешқандай белгi қойылмағанын хабарлайды.

    Нейро-трамватология бөлімінің меңгерушісі Рославцев ертеңінде ол жігіттің қайтыс болғанын айтты. 21 желтоқсанда ауыр жаралы тағы бір қыз қайтыс болды.

    Мен жақын жерде тұрған офицерге болған жағдайды айтып едім, ол жалт қарады да, «Ладно, мы сами разберемся!

    Соның алдында ғана Нарынқол ауданының бір жігітіне тұрмысқа шыққан ол ауыр аяқ еді. Қатты жарақат алған жас келіншек жедел жәрдем ауруханасына жеткізіледі.

    Ол өзінің туған еліне, Торғай облысы Жанкелдин ауданына кетеді.

    Сөйтсем, жанындағылардың айтуы бойынша, ол үш күннен бері келмепті.

    Ол кезекшіден кілтті алып, ішке кірді де қыздың бетін бері аударды.

    Ол жас балаға да белгілі.

    Ол көшедегі тыныштық, еліміздегі тұрақтылық, ұлтаралық сыйластық.

  3. Қуат Қайранбаев. Құштарлық

    «Жетіарал» атауының шығу төркіні осында жатқаны анық, дейді ол соғыстан кейінгі ауыр жылдарды еске алып. Әкем Серғали ескіше хат танитын, көргені мен түйгені мол кісі еді.

    Ол бала кезінен өлең жазуға аңсары ауған көрінеді. Дегенмен мен суретші болуды армандайтынмын, дейді Құсекең алыста қалған сол күндерді есіне алып. Мектептің қабырға газетінен бастап, көрнекі құралдарға дейін өзім жасайтынмын.

    Ол да менің талпынысымды байқаған болуы керек, теледидарда бірлесіп хабар дайындауға шақырды. 1974 жылы Советтің өзі жүргізген «Мың да бір рахмет!» атты хабарында алғаш рет экранға шықтым.

    Ол осы жылдар ішінде 18 төрағаның алдын көрген екен. Қазақ руханиятын өрге сүйреген Камал Смаилов, Ғаділбек Шалахметов, Сағат Әшімбаев, Шерхан Мұртаза, Марат Сандықбаевтар қандай да құрметке лайық. Құсыман Игісін теледидарда түрлі бағдарламалардың басшысы, ұйымдстырушысы әрі дем берушісі болғанын біздер білуші едік.

  4. Ғалымқайыр МҰТАНОВ. Әл-Фараби Біріккен Ұлттар Ұйымын басқарар еді

    Ол санамызға сілкініс, дамуымызға серпіліс беруге тиіс деп ойлаймын. Әл-Фарабидей ұлы тұлға, ғұлама дүниеге келген елде ғылым мен білімнің деңгейі қандай және болашақта қандай болмақ деген заңды сұрақ туады.

    Ол құндылықтарды ұлы ұстаз тарқата көрсеткен болатын. Қазіргі уақытта 146 ел қатысқан Қайырымдылық жасаудың әлемдік рейтингінің қорытындысы бойынша, өкінішке қарай, Қазақстан 96-орында.

  5. Досмұхамбет КІШІБЕКОВ . Қазақтың бүкіл тұрмыс-тіршілігі – философия

    Мен ол кезде екінші сыныпта оқимын.

    Шешеме: «Енді не істейміз?» деп едім, ол кісі иығын көтеріп: «Ауладағы кішкене жерден басқа ештеңеміз жоқ қой», деді.

    Ол кісі де соғысқа аттанып, Курск майданында опат болған болу керек, әйтеуір, хабарсыз кетті.

    Ол кісіден Әбіш деген бір бала қалды.

    Мен ол кезде ойыма кіріп-шықпаған ғылым жолына қарай бұрылып кеттім.

    Ол кезде мұғалімдерді ұстамайтын, қайтарып жіберетін.

    Ол кезде оқу басталып кеткен болатын.

    Ол: «Қазақстан деген қандай ел?

  6. Ауыт МҰҚИБЕК. Қазақты іздеген ақын

    Ол қазақты іздеуі. Ұлт тағдырына қатысты жазған жырлары түк ескерілмей келеді.

    «Өмір ғой бірі келген, бірі кетіп, Көрген жоқ ол сорлыны ол ірілетіп.

  7. Ұмтыл Зарыққан. ҮРЕЙ ТОЛЫ ҮЙДІҢ ҚҰПИЯСЫ

    Көзін аша сала алдынан қазан ұрып, қар жауып, көк дауыл тұрғандай. Әзірге ол бабаларынан қалған туған топыраққа, шалқар далаға діңін сүйеп, тамырын бекітіп тұр.

    ол неге үрейге толы? Қабырғадағы сызаттар мен едендегі жарықтар неге қол-аяғыңды бұғаулайды?

    Ол үйге ұя салған қарлығаш, сайраған бұлбұл, шақырған байғұз, самғаған құстардың дауысы неге үрейлі еркіндікті шақырады?

  8. Абылай ЕСІМБАЙ. Жарым

    Ал Абылай ол жерден бей-жай өте алмайды екен.

    Ол ауырып жатыр, деді.

    Ол балалықпен ерте қоштасты.

    Бірақ, ол тұрмады.

    Ол болса ештеңе болмағандай: Кетсең кет, деді.

    Ойлана келе, ол Жарымды өзімен бірге алып кететін болды.

    Сонда ол ерекше бақытты еді.

    Ол үшін мен мүлде жоқпын, адам емеспін.

    Неге ол басқаға барады?

    Ол інісін талай рет алдады. Өзге отбасыларда тетелес ағалары мен інілері ит пен мысық секілді. Қашан көрсең бір-бірімен бірдеңені бөлісе алмай, сыйыспай жатқаны.

    Себебі, ол ішінде ит өлген адам. …Түн жарымда әкелері келді.

    Ол да бұл ырың-жырыңнан мезі болғандай.

    Бірақ ол үйінен әлдеқайда алыстап кетті.

    Ол мұнда талай келген.

    Сонда жаны көзіне көрінуші еді… Ол қорқақтай ішке кірді.

  9. Ә. ҮМБЕТӘЛИЕВ . Ең көне аспап немесе Ықылас музейі

    Ахат қарттан Семейдегі бір мұғалімге, кейіннен ол мұғалімнен Шәкәрім атындағы Семей мемлекеттік университетінің ректорының қолына өткен. Өз кезегінде оқу орнының басшысы аспапты Шәкәрім өнерінің жанашыры болып жүрген меценат Медғат Құлжановқа табыстайды.

  10. Нұрғали Ораз. Шыбын жан көкке ұшқанда

    «Нартәуекел, деді Назгүл іштей. Тіпті болмаса, машинаны осында қалдырып, таксимен-ақ кетермін…» Әңгіме айтыңыз, деді ол бірінші рюмкадан соң Сәруарға қарап.

    «Қандай епті жігіт» деп ойлады Назгүл оған қызыға қарап. Қызуын бойына жасырған жұмсақ коньяк екінші рюмкадан соң-ақ Назгүлдің қанын қыздыра бастады. Неге Мәскеуге?.. деді ол Сәруардың жүзіне тесіле қарап. Қараңызшы, мынау Алматы қандай сұлу қала! Иә, расында да, ғажап.

    Бірақ ол өмір үшін күресе беретін өнер.

    Мен де… Ол өзінің кеудесінен қандай жалынды сөздер шығып жатқанын білген де, түсінген де жоқ.

    Ол Мәскеуден қоңырау күтіп отырғанда қас қылғандай мына жақтан Сәкеңнің телефон шала қалатын әдеті.

    Ол жөнінде кешкілік үйде кеңірек отырып кеңесерміз.

    «Маған неге осы… –деді ол қуанып. Иә… иә, маған неге осы диссертацияны сылтауратып Мәскеуге барып қайтпасқа?..» *** Күнтізбеге қарап, өз мезгілін күтіп тұрғандай-ақ тұп-тура бірінші желтоқсан күні түнде қар жауды.

    Ол үйден шығысымен Сәруарға қоңырау шалды. Алло… сәлем! Сәлем! Қалайсың, жаным? Жақсы. Саған айтар бір қуанышты жаңалығым бар. Иә?.. Мен Мәскеуге ұшатын болдым. Рас па? Әрине. Ур-ра!.. Қашан келесің? Ертең. Қай рейспен? Жо-жоқ!

    Мәскеуде өткізген үш күн, үш түн ол үшін, расында да, қуанышқа, шаттыққа толы болды. Өмірінде алғаш рет өзін-өзі еркін, бақытты сезінді.

    Ал ол болса, осынау қуанышты күндердің бәрінде де сол баяғы сиқырлы, құдіретті көркем сөз әдебиет туралы айтумен болды.

    Алғашында Назгүл ол әңгімелердің бірін тыңдаса, бірін тыңдаған жоқ.

    Сонсоң Лиза: «Өткінші болғанымен, рухани дүниемізге нәр беретіні рас», деп, дипломатиялық тәсілге көшкенде Сәруар өткінші жаңбырдан соң тек саңырауқұлақтар ғана қаптап шығатынын айтты. Ол да болса пайдалы, деп күлді Назгүлдің құрбысы. Өз басым саңырауқұлақты сүйсініп жеймін.

    Лиза тағы да оп-оңай құбылып: Меніңше, ол сенің бауырың емес, жүрегің секілді, деп күлді сылқылдап. Сөз жоқ, та-ма-ша жігіт!..

Нәтиже жылдамдығы: 1.21 сек.