Үлкені бар, жасы бар, көп келіншек аяқ астынан аһ ұрып азан-қазан болысады.

Оған мінәйі себеп болып отырған жоғарыда баян етілген үш достың бірегейі – Нұрғали достың ел ағасы жасқа келіп, бүгінде 60 деген асуға аяқ басқан – кешегі қайран жиырма беске бергісіз талтүс шағы дер едім.

Автобустың есігінен ішке қарай өте бере-ақ, бойшаң Нұрекең арқамнан бар екпінімен нығыздап аяқ басар орынға іліндіріп жатып: – Баха, автобустан өзің түсіп қалсаң да, біздің сөмке түсіп қалмасын, – деп рахаттана бір күліп, Ғалым екеуі келесі көлікті күтіп қала беретін.

Аяқ астынан қым-қуыт қарбалас басталды да кетті.

Осы жерде өмірі ширек ғасырға да жетпеген, Абайдың осы «Сегіз аяқ» жолымен өлең жазған алаштың ақыны Бернияз Күлеевтің (1899-1923) «Абай кітабы басылатын болды» деген мақаласы еске түседі: «Абай кітабын бастыру маған тапсырылғандықтан, мен жәрдемді шеттегі азаматтардан сұраймын.

«Әлбетте, мен көп өмір көргенім жоқ, ағасы, дегенмен кешегі қанды соғыста адамзаттың артық аузы деп, ас ішіп, аяқ босатар масыл деп, одан қалса, «сектанттар» деп біздің елдегі кейбір әлеуметке резервация жасағанын білесіз.

Хазірет Мұса дереу аяқ киімін шешіп үнсіз тыңдай қалды.

Бағанағы жүріп өткен аяқ талдырар қиын жол да артта қалып, ерекше бір рахат сезіміне, шын мәнінде Алланың рахымына бөленгендей ләззатты сәтті бастан кешірдік.

Әйел Жаңа құлжаның шетіне іліккенде, көше бұрышындағы аялдаманың сыртына тоқтап, аяқ суытты.

Майраштың өзге емес, сонау қияндағы Құлжа шаһарынан жер немесе жеке меншік үй сатып аламын деп келгенін білгенде Сансызбай аяқ асты түлеп, сергіп, серпіліп сала берген.

Жазда оңай – жалаң аяқ жүреміз.

Күн жылы болғанымен жер сыз, ал пиманы кисең – аяқ буланып кетеді.

Аяқ астынан «артист» болу бақыты бұйырып төбеміз көкке екі елі жетпей қалды.

Пеш түбінде жатқан етікті шұлықсыз кие салғандықтан ба, аяғы аяқ емес, тас боп икемге келмей барады.

Соның алдында ғана Нарынқол ауданының бір жігітіне тұрмысқа шыққан ол ауыр аяқ еді.