– Түркі мәдениетінің зерттеушісі ретінде, сізге тағы бір сұрақ: кейбір ғалымдар түркілік жазба әдебиетінің түп тамырын, осы ата—бабаларымыздың тасқа қашалған көне түркі жазуларынан бері қарай таратып жүр.

Бажайлап қарасаңыз, түсініп оқысаңыз, алдыңғы дерек те, кейінгісі де біздің ата тарих үшін ауадай қажет.

«Тек қана Мұхтар Әуезовтер салып кеткен жолдан танбауымыз керек» деген Ата заңда жазылған бап болса, жастарды соттауға болады.

Жаңбыр мүлде жаумайтын қаланы, шөбі жоқ құрлықты, теріс ағатын өзенді, өзені жоқ елді, астанасы жоқ елді, Ата заңы жоқ елді, орден, медальмен марапаттамайтын ел туралы географиялық жұмбақтары өлеңмен жазылған сөзжұмбақ іспеттес.

Журналдың тағы бір ерекшелігі – балаларға жазушы ата, ағаларының, апа, тәтелерінің жазған-сызғандарын таныстырып отырады.

Басында қарсы болған бәйбішесі Жорасының осылай ерекше тәртіпті ата болып келе жатқанына қарап, қуана бастады.

– Сәлеметсіз бе, ата!

– Ата, сау болыңыз!

«Қазақ әдебиеті» газетінің классиктері саналатын М.Жұмабаевтың көркем де рухты өлеңдері, С.Сейфуллиннің «Ақсақ киік», көркем эстетикалық бағасы жоғары «Көкшетау» сияқты шығармалары, М.Мақатев лирикасы, С.Мұқановтың ұлттық саятшылық өнерді дәріптейтін «Өмір мектебі» романынан «Лашын», «Саятшы Ораз» әңгімелері, балалар жазушысы С.Бегалиннің тұлғаның қалыптасуын танытарлық «Бала Шоқан» әңгімесі, Ш.Мұртазаның «Қызыл жебе» романынан алынған «Тұтқын бала» сияқты қазақтың ардақты ұлдарының өмір жолын танырлық тағылымдық шығармалары, Қ.Жұмаділовтің «Сәйгүліктер» романынан алынған «Қозыкүрең» әңгімесі, М.Мағауиннің «Бір атаның балалары» атты тарихи-танымдық шығармалары, адамгершілік тәрбиенің терең тамырлы дүниелерінен сыр шертетін Д.Исабековтің «Ата үміті» әңгімелері, т.т.

– Ата жұрттан, Үлкен үйден сайғақ құрлы сая таппай, шекарадан қайта бері өтті деген не сұмдық?!

Бұлардың ата қонысы қазіргі Жалаңаш, Торайғыр тауының алқабы еді.

Басқа жазушылардың да «Әке», «Ата» деген сияқты шығармалары бар ғой, әкесін, атасын сағынып жаза салған.

Мәселен, бүгінгі қазақ баласы төрт түлік малдың киесі бар екенін, олардың Қамбар ата (жылқы малы), Шопан ата (қой малы), Ойсыл қара (түйе малы), Зеңгі баба (сиыр малы) аталатынын біле бермейді.

Мәселен, бүгінгі қазақ баласы төрт түлік малдың киесі бар екенін, олардың Қамбар ата (жылқы малы), Шопан ата (қой малы), Ойсыл қара (түйе малы), Зеңгі баба (сиыр малы) аталатынын біле бермейді.

Әзәзіл жылан болып келіп, жұмақтың төрінде сайрандап жүрген Адам ата мен Хауа анамызды шырмап, азғырып, Хауа анаға Жаратушының тыйым салған – алма ағашының жемісінен дәм татқызып, абыройларын ашып, ақыры жұмақтан қуғызды.