Баржұртқа ортақ апат.

Ауыр апат» дегенді ести жүрсе де.

«Апат айтып келмейді» деп, адамзатты аяғынан тік тұрғызды.

Ол табиғи апат, оба кеселі сияқты жағдайларды роман оқиғасы ретінде кірістіріп, табиғаттың адамзатқа қарсылығын абсурдтық идеямен пайымдайды, содан кейін әр түрлі кейіпкерлердің қалай әрекет ететінін көрсетеді.

«Апат айтып келмейді» дегендей, көрші туыс өзбек ағайындардың да тосыннан келген су тасқынынан қаншама халқы, елі, жері зардап шекті.

Күні кеше Өзбекстанның Премьер-Министрі Абдулла Арипов пен Қазақстанның Премьер-Министрі Асқар Мамин бастаған үкімет басшылары Мақтарал ауданына келіп, зардап шеккен ауылдар мен елдімекендерді, егістік жерлерін аралап шығып, апат салдарынан бұзылып, құлаған үйлерді, мекен-жайларды, арықтар мен атыздарды, коллекторларды қайта қалпына келтіруге екі жақты бірлесіп жұмыс жүргізуге уағдаласып, бір келісімге келді.

Президент Қасым-Жомарт Тоқаев апат болған күндерден бастап-ақ мақтаралдық бауырларын далада қалдырмайтынын айтқан.

Интернет үшін шекара мен кеңістік деген ұғымның жоқ екенін айшықтап берді бұл апат.

«Меннің» заңды жалғасы – тарихи танымы жоғары, дәйекті және дәлелді жазылған «Ұлтсыздану ұраны», «Ғаламат апат шындығы», «Қазақсыз Қазақстан», «Қан төгілді!», «Жер қазақтыкі!», «Жармақ», тағы басқа туындылар.

Соңғы бір бес жылдың көлемінде санаулы ғана ауқатты жігіттердің апат болған орындарға қомақты ақша атап, шынайы мейірімділік таныта бастауын – шын мәніндегі жақсылықтың, биік мәдениеттің белгісі деп қабылдауымыз керек.

Әбіш қаламгер «рухани экология» ұғымын баса атап: «Рухани экологиямызды аздырып-тоздыратын апат өзіміздікін өзімізге көп көретін ескі қасіретімізден – етектен тартпа іштарлығымыздан өніп, өрбиді», – деп пайымдайды.

Сол сақтықтың бастамасы, алғышарты ретінде, эпидемия – табиғат пен қоғам арасындағы тепе-теңдіктің күйреуін бейнелейтін экологиялық апат (Ұлттық энциклопедия, 10-том) екенін мойындауға тура келеді.

Бірақ апат дейтін сөздің тек адамдар үшін ғана мағынасы бар екенін білмек керек.

Ал әлемде, табиғат пен ғаламда апат жоқ, тек үздіксіз өзгерістер ғана бар.

Шекспир пьесалары осы элементтерден ада дей алмаймыз, тіпті оның шығармашылығының өзі бір «апат» екенін уақыт көрсетті…

Елизавета дәуіріндегі діни қақтығыстар, саяси қудалаулар, қала ішіндегі зорлық-зомбылықтан басқа, ең қорқынышты апат – адамдардың обадан жаппай қырылуы еді.