Автор «БАРЛЫБЕКТІҢ «ТАҢЫ» АТТЫ немесе «Рухани жаңғыру» игілігі» атты сөзбасында былай депті:

Автор «Жазу мұраты» аталатын алғысөзінде:

Айталық, автор ұстазы – Айбек Қалиев туралы эссесінде өзгеше тебіренген:

Задында, автор оқырманмен байланыс-диалог орнатқанды оң көреді екен.

Сүйінші сұраған бала-шаға тиын-тебенге кенеліп қалды», – деп жазады автор.

Автор қай нәрсені айтса да тек шынайылық, шындық тұрғысынан сөз етеді.

Өзегіңді өртеген ауыр да азапты тірлік, адам төзгісіз қорлық, сәт сайын өлім тырнағына ілігеріңді сезіну, қасиетіңді қасіретіңе айналдыру – түн ұйқыңнан шошып оятатын адамдардың осы бейнетін автор жан сырының бітеу жарасындай суреттейді.

Солай екен деп ол әсіре әшкерелеушілік пафосқа бой алдырмайды, автор адам табиғатына тән бергі жағалау жағында, шым-шытырық оқиғаларды жасандылықсыз шынайы көрсете біледі.

Автор әңгіме барысында бос сезімталдыққа ұрынбайды, оның осы оқиғаларды қабылдауы байыпты, жекелеген адамдардың өлімге қарсы тұрған қайрат-жігеріне, аяққа тапталған арын арашалауға деген ұмтылысына, тар жол, тайғақ кешудегі жан қиналысына шуақты мейірім танытып отырады.

Асқаровтың повесінде де біз қатардағы адамдардың қарапайым өмірін тарлан тарихтағы дәуірлік сипаты бар оқиғалар легіне ұштастыра танысамыз, автор оларды алаламай бір деңгейде қабылдап, еш боямасыз бейнелейді.

Адам айтса сенгісіз жағдайда тірі қалуға мүмкіндік берген себептің бір ұшығы кейіпкердің өзінде жатады, олардың осындай ұрымтал шешуші сәтін автор еш пафоссыз суреттейді, персонажды дәл сол мезгілде шын мәнінде эпикалық кейіпкерге айналдырады.

Автор сомдаған Алтай эпопеясындағы келісті кейіпкердің бірі осы Жәнімхан, ол жастық шағын араға уақыт салып қайта жаңғыртқан, қайта түлеген жан.

Автор табиғатпен жан досындай сырласады, жақынындай мұңдасады.

Әдеби мақала жанры жағынан сыни сипатта болғанымен де, автор оны ақ өлеңдегідей аса бір сезімтал шабытпен, көркем кестелі лирикалық түйіндеумен аяқтапты.

Автор.

Жалпы қалам ұшынан шыққан жаңа туындының одан әрі аяқтанып кетуіне үш бірліктің, яғни автор – баспа – кітап дүкендерінің бір жүйеде жұмыс істеуінің маңызы зор.

«Автор – баспа – кітап» дүкендері арасындағы байланыс жүйесін қалыптастырып, кітап таралымын ұйымдастыру;

Жеткіншек кезеңде автор өрнектеп отырған кейіпкер болмысындағы реалистік мінез, құбылыстарды, оған себепкер жағдай мен мотивтерді бағалай бастайды.

Олай болғанда автор дискурсын зерделеу, мәтінмен алғашқы жұмыс тілтанымдық бағытта жүргізілуі керек екен.

Ал барлық сыныптарға беріліп отырған «автор бейнесін анықтау» деген тапсырмалар мүлде қисынға келмейді.

Автор бейнесі көркем шығарманың көбінде имплицитті мәнге ие болып келеді.

Кез келген шығармадан автор бейнесін анықтау оңай емес.

Шығармадағы автор бейнесін анықтау жырға да, мысал өлеңге де, толғауға да, әңгімеге де берілген.

Талдау сабақтарын тереңдетудің екінші формасы – теориялық мағлұмат» дей келе автор теориялық білімнің ретімен берілуін назардан тыс қалдырмайды.

Бірінші жинақтау – оқу болса, екінші жинақтау – шығарма, автор идеясына жататыны рас.

Туасы қарапайымдығынан танбайтын автор повесть деп бергенімен, романның жүгін көтеріп тұрған шығарманың қазақы әңгімешілдік баянмен жаймашуақ басталуы да, орта тұстағы ширыға түскен иірімге толы қым-қуыт шиеленісі де, оқырманды үздіктіре, ынтықтыра келіп…

Бұл жерде мен аталған автор мен ақынның арасындағы қақтығысқа себеп болған толып жатқан кінәлауларды қазбаламаймын.

Бұл шартта автор мен бас кейіпкер өзара міндет бөліскен.

Екеуінің арасындағы хаттарға қарағанда автор өз міндетін орындаған.

Өйткені КСРО жазушылар Одағында романның жазылу барысы екі рет (1943, 1944 ж.ж.) талқыланғанда да шығарманың позицясын автор емес, бас кейіпкер Бауыржан Момышұлы баяндап, қорғаған.

Сұхбат алуға келісіп, қаламгермен жолыққан шақта автор болмысы мен шығармалары арасында ешбір алшақтық жоқтай сезілді.