Бұл көріністерде негізінен хор басты рөл атқарса, бертін келе көріністер оқиғаға құрылып, кейіпкерлер сахнаға шықты.

Алғашқы шығармаларын Каллистрат пен Филонидке тапсырудың себебі – бұл екеуі де хор басшылары әрі актерлер болатын, тіпті, олар да Аристофан секілді ақындар боп саналатын.

Көне Грекияда хор бастығы мен оркестр меңгерушілері спектакльдерде басты кейіпкердің рөлінде ойнайтын, ал, Аристофан болса тұрмыстық немесе жай өмірдегі әдеби кейіпкер рөлін Филонидке, саяси комедиялардағы рөлді Каллистратқа жүктейтін.

Бұл жөнінде Аристофанның өз атымен қойылған алғашқы «Салт аттылар» комедиясында хор көрермендерге қарап былай дейді: «Сендердің көкейлеріңде: ол неге осы уақытқа дейін шығармаларын өз атымен емес, өзгенің атымен қойып, хорды неге өзі басқарудан бас тартып келді?» деген сұрақ тұрғанын білеміз.

Атап айтқанда, «Наставник» хор ұжымы, «Атамекен-Асылым» ардагер аталар мен аналар ән ансамблі, «Асыл әжелер», «Ақ маржан», «Зере» ансамбльдері, «Сударушки» вокалдық тобы.

Әлемдік вокал мәдениетін бұл күнде тек қана операға тән еуропалық дүние деп жадағай қарай салуға болмайды, себебі ол ән айту саласындағы хор өнері, камералық, эстрадалық (джаз, блюз, рок, т.б.) сияқты барша жанрды түгелдей қамтып отыр.

Қазір жеке және хор ұжымымен бірге орындалатын Абайдың елге белгілі бірнеше әнін дайындап қойды.

Мысалы, бір әннің алғашқы шумағын Әйгерім бастаса, әрі қарай оған хор қосылып, бірнеше дауыста құбылтып ала жөнеледі.

Қазір екі айдың көлемі болып қалды, күнде хор, күнде би, дайындық қызу жүріп жатыр.

Кәдімгі жылдар бойы байыппен дайындалған алып хор секілді, жүрек сүзгісінен жыр жамыратып жатыр...

Орыс ғалымдарының төккен тері текке кетсін бе, осыдан кейін-ақ қыздардың әншілік шығармашылығы негізінде халықтық-академиялық хор ұжымдары ұйымдастырыла бастады, жеке орындаушылық өнер дамыды, орыс маржаларының даусын жаһанға жайған Л.Русланова, Л.Зыкина сияқты дәстүрлі әншілері әлемді аузына қаратты.

Байқадамов атындағы мемлекеттік хор капелласының солистері өнердегі әріптестеріне Нұрағаның әндерін орындаудан эстафета жолдады.

Осында 1942–1945 жылдары хор капелласының пианист-концертмейстері болып қызмет істеді.

Жалаңаш, қаздиған сұлу аяқтарын арғымақтарша тік тастап, дәл жанынан өте шыққан олар қауырсын қанат байлап, пейіштің қақ төрінен түсе қалған хор қыздарындай ғажайып еді-ау...

Мектепішілік шараларға қатысып, хор айтқаным болмаса, мені болашақта өнер адамы болады деп ешкім ойламаған.