Оның «Казахская волшебная сказка» (1972), «Қазақтың халық прозасы» (1984), «Родники искусства» (1986), «Колыбель искусства» (1990), «Казахская несказочная проза» (1992), «Абай және фольклор» (1995), «Золотая жила» (2000), «Жаназық» (2002), «Қозы Көрпеш-Баян Сұлу.

Оның «Казахская волшебная сказка» (1972), «Қазақтың халық прозасы» (1984), «Родники искусства» (1986), «Колыбель искусства» (1990), «Казахская несказочная проза» (1992), «Абай және фольклор» (1995), «Золотая жила» (2000), «Жаназық» (2002), «Қозы Көрпеш-Баян Сұлу.

В кн.: Казахская традиционная музыка и ХХ век.

Нақтылап айтқанда, оны әлемдік деңгейдегі фольклортанушылардың қатарына қосқан «Қазақтың халық прозасы» (1984), «Казахская несказочная проза» (1990) аталған іргелі еңбектерде тек ертегілер ғана емес, одан сырт шежіре, аңыз, әпсана, хикая, ауызекі әңгіме сияқты халық шығармалары алғаш ғылыми жүйеленіп, олардың құрылымы, жанрлық ерекшеліктері, көркемдік болмысы терең зерттелді.

1984 жылы Москва қаласында басылып шыққан «Даулеткерей и казахская музыка ХІХ века» деген монографиясында өнертанушы ғалым былай деп жазады: «1853 жылы Ішкі (Бөкей) ордасын басқару жөніндегі Уақытша кеңес «Ішкі қазақ ордасындағы руларды басқарушылардың тізімін» жасаған.

Оның 2008 жылы Алматы қаласындағы «Өнер» баспасынан шыққан «Даулеткерей и казахская домбровая музыка ХІХ века» атты кітабынан мынадай жолдарды оқимыз «…новые архивные документы открытие нами...

О.Иосттың жас ғалымды «легенда казахстанской науки» атағанын, В.Частныхтың оны «гениальный ученый» дегенін қыздырманың қызыл сөзіне қоса қоятындар табылса табылар, бірақ Сейіттің жиырма сегізге жаңа толған тұсында үш томдық «История казахской литературы» академиялық басылымы авторларының бірі болғанын, кандидаттық диссертациясының негізінде жазылып, 1972 жылы Мәскеудегі «Наука» баспасынан шығарылған «Казахская волшебная сказка» кітабының сол тұста Одақ көлеміндегі ең таңдаулы бес басылымның бірі ретінде танылғанын, оған «Вопросы литературы», «Советская тюркология», «Вестник АН СССР» «Русский фольклор» сияқты салалық беделді басылымдардың бетінде одақ көлеміндегі мүйізі қарағайдай ғалымдар көлемді рецензиялар жариялағанын, осының бәрі айналып келгенде қазақ фольклористикасының атағын аспандатқанын, біздегі гуманитарлық мектептің беделін биіктеткенін, ал әлемдік ауқымда алғанда жалпы кеңестік түркологияның ұпайын асырғанын мойындамайтындар табыла қоймас.

Академик Зәки Ахметовтің жас ғалымның тұңғыш туындысына орай айтқан «Сейіт Қасқабасов қазақстандық фольклористикада қағидатты түрде жаңа бағытты бастап берді» деген сөзінің тереңдігі оның докторлық монографиясы негізінде жазылып, 1990 жылы жарық көрген «Казахская несказочная проза» атты кітабы арқылы түпкілікті тиянақтала түсті.

1969 жылы қорғалған «Казахская волшебная сказка» атты кандидаттық диссертациясы 1972 жылы жеке кітап болып шығысымен КСРО Ғылым академиясының ең таңдаулы еңбектері қатарында «Вестник АН СССР» (1973, №7), «Вопросы литературы» (1973, №9), «Советская тюркология» (1974, №6), «Русский фольклор» (1974, вып.

Оның жалғыз өзі шығаратын «Казахская правда» газетін жібермей оқып тұратынмын.

Философия ғылымының докторы, профессор, «Казахская правда» газетінің редакторы деп лауазымдары тіркеліпті.

Ол «Енді атын қойыңыз дегенде, «Срыбныхтың «Қазахтанская правдасына» қарсы «Казахская правда» болсын», – депті қасқайып.

«Казахская правда» оның перзентіндей еді.

«Казахская правда» Алдекеңнің «басмашылығы» арқасында елімізде әжептәуір беделді басылымға айналды.

«Казахская правда» сияқты жалғыз адам шығарған газет әлемде сирек шығар.

Өзгенің тіліне құлша табынып, мәдениетіне жөн-жосықсыз еліктеудің түбі рухани мәңгүртікке ұрындырарын: «Нашими «шоқынғанами» (буквально – крещенные; иносказательно – предавшие веру, народ и свою историю) пренебрегались эти благородные традиции воспитания боевых качеств нашего народа, как «отжившие», даже преследовались до сих пор людьми негосударственного ума, сидящим за председательскими столами: здесь будет, кстати, старая казахская поговорка «Шала молда дін бұзар» (невежественный проповедник портит веру)» (Қараңыз: Бауыржан Момышұлы: Қазақ халқының қаһарман перзенті, жазушы Бауыржан Момышұлына арналады.

О сборнике «Казахская советская поэзия» мақаласынан соғыстан кейінгі жылдары әдебиетке айрықша мән беріле бастағанын байқауға болады.

«1935-1953 жылдар аралығында атылғандар» кітабына зер салсаңыз, «Казахская ССР» деген құпия тараудағы 2-категорияға енген арыстарымыздың арасында Әшірбек Үсеновтің де аты-жөні тұр.