Ол 120-гвардиялық атқыштар дивизиясының қаза болғандар тізімі жазылған полк журналындағы деректерде Прирос елді мекеніндегі алаңдағы дивизия зиратында 1945 жылы 30 сәуірде, жеңіске санаулы күндер қалғанда жерленген болып шықты.

Бұл полк одан кейін де Берлиннің оңтүстік-шығысындағы қоршауда қалған фашистердің көптеген құрама отрядтарымен де шайқасады.

Бірақ шын мәнінде бұл полк емес еді.

Біздің полк командиріміз алдымен Берков, содан соң Дулькейт болды.

Полк командирі Дулькейт бір топ жауынгермен жарақат алып, немістердің қолына тұтқынға түсіпті, дегенді естідік.

Жәкең бастаған полк әскерлердің Днепр, Припяти өзендерінен аман-есен өтуіне елеулі үлес қосады.

Мені маршовый полк құрамында Астраханға жіберді.

Бастапқы қадам ретінде 1986 жылдың қазан айында Ауғанстаннан 6 полк: екі мотоатқыштар, бір танкішілер және үш зенитшілер барлығы 12 мың адамнын тұратын әскер шығарылды.

Отты қырғыннан аман қалған командирлер полк штабымен байланысқа шығып, әскери бөлім орналасқан жерге бару үшін топтасуға бұйрық алды.

Бұл шайқастың алдындағы орыс әскерінің көңіл-күйін, хал-жайын жазушы полк басқарған князь Андрей Болконскийдің сөздерімен жеткізеді.

Полк командиріне орыс әскерінің жоғары шенді қолбасшылық қызметтерінде неміс т.б.

Сондықтан да полк командирі Бауыржан Момышұлының ұрыс картасының Крюководан арғы Мәскеу жақ бөлігін жыртып тастап, «картаның бұл бөлігі керек емес, өйткені одан әрі бір адым да шегінбейміз» деген сөзінің әсері сол кезде Дубосеково разъезінде В.Клочков айтқан «Артымызда Москва, бұдан әрі шегінетін жер жоқ» деген сөзінен кем түскен жоқ.

«Намыс гвардиясының» бас қаһарманы Намысұлы (Момышұлының пратотипі – Е.Ә.) полк командирі Капровтың көлеңкесінде қалып қойған деп ренжіген Баукең Александр Бекке: «Егер сен менің батальоным туралы жазатын болсаң ондағы кейіпкерлердің аты-жөнін өзгертпейсің, әрі ол шығармаң «әскери көркем құрал» болуы керек», – деп шарт қояды.

«Көптің ой-пікірлерін, түрін, құлық-мінездерін байқап, басымыздан өткен тәжірибелерді қорыта ойлап, таразыға салып, олардан шыққан нәтижелі нәрселерді қорытып, көптің өзіне қысқа сөз арқылы жеткізіп отыруды өзімнің командирлік міндетімнің бір саласы деп таныдым», – деп жазады соғысты алты ай батальон командирі, екі жыл полк, бір жыл дивизия командирі болып өткізген Момышұлы 1946 жылы.

Полк командирінің саяси істер жөніндегі орынбасары, татар азаматы дивизия командирінің алдына апарып, оқуға түсуіме жолдама алып бергені жолымды ашты.