Беларусь халқы аш емес, бірақ экономикаға нарықтық реформа жасамағандықтан бақуатты өмірге қол жеткізе алмай отыр.

Қысас қанша ішімді – аш бөрідей ұлытқан.

Дәл осы аш өзекке шоқ түсiрiп, сүреңсiз күйге кiрiптар еткендiктен болар, бiз сөзiмiздi, өз ыңғайына қарай, осы екiншi әңгiмеден бас­тасақ деп отырмыз.

Кіл бір диалог, монологтар мұны аш қасқырдай қаумалап алып, спектакль басталып кеткендей.

– Сыпатайдың «Аштықта ар болмайды екен» деп ойлағаны тәрізді, аш құрсақ адамның ағзасы қандай өзгерістерге ұшырайтыны, нәтижесінде бұл күйдің санаға қалай ықпал ететіні әр деталь барысында шынайы бейнеленген.

– Аш қой, аш, бұны кінәлауға болмайды, – деп Мергенбай қойын кітапшасына тағы бірдеңелерді түртіп алып жатты.

– Аш қой, аш, бұны кінәлауға болмайды, – деп Мергенбай қойын кітапшасына тағы бірдеңелерді түртіп алып жатты.

Аш адам да солай.

«Аш бала...» - деп сөзінің соңын жұтып қойды.

– «Аш бала тоқ баламен ойнамайды», – деді ағасы даусын баптап.

Өзі аш болса...

Аш адам иттің де алдына түсіп кетеді.

Анау ит те аш екен, сорпаны сарқып ішіп, паркетті жалап қойды.

Аш қарын түбінде бір тояды, бірақ оның рухани қазынасы болмаса, жүрегінде «ел» деп соққан базынасы болмаса, бос кеуде адам қалыптасады.

Көзiңдi аш, оян, қазақ, көтер басты,

Балаңызды аш қалдырмайсыз.

Өзіміз аш болсақ та, көңіліміз тоқ.