Мысалы, ц, ч, щ дыбыстары немесе ь, ъ белгілері осы күнге дейін қазақ алфавитінде тұрғанымен қазақ дыбыстары немесе әріптері деп танылмауға тиіс еді.

Жалғамалы тілде әр сөз бастан-айақ не жұуан, не жіңішке болып біргелкі айтылатындықтан, «ъ» және «ь» белгілерінің де қажеті жоқ болатын.

Қысқартылған бес-алтауы ғана емес, 9 әріп: ё, й, ц, щ, ь, ъ, э, ю, я және кирилшеде х, һ әріптерінің графикалық жүктемесі толық ашылмаған болатын.

Тіпті, өздеріңіз байқап отырсыздар, орыстың өзі де «э», «ю», «я», «ъ» сияқты таңбаларынан бас тартып жатыр.

Жаңа әліпби құрамында «я, ю, ё, э, щ, ц, ь, ъ» таңбаларының болмауы туған тілді өзге тілдің ықпалынан арылту мақсатына сай келеді.

Олардың 14-і орыс тілінен енген (енген емес-ау, зорлықпен ендірілген) в, ё, и, ф, х, ц, ч, щ, ъ, ь, у, э, ю, я деген сияқты кірме әріптер.

Әділдігін айту керек, латын негізді қазақ әліпбиінің жаңа нұсқаларын жасаушылар жоғарыда көрсетілген 14 жатжұрттық дыбыстардың ё, ц, щ, ъ, ь, э, ю, я деген жартысын әліпби құрамынан шығарып тастапты да, қалған жартысын (в, и, у, ф, х, ч) онда сол күйде қалдырыпты.

Кириллицадан латын әліпбиіне ауысудағы негізгі мақсаттардың бірі қазақ тілін бұзып тұрған 14 әріптен (в, е, п, ф, х, һ, ц, ч, щ, ь, ъ, э, ю, я) құтылу еді ғой.

Осы бір «ъ» әрпі тыңшыдан аумайды.

Түсіндірме: Пушкин заманында «ъ» әрпін көптеген орыс сөздерінің соңына тіркеп қою сән болған.

Өкінішке қарай, кеңестік дәуірде тілімізге орыс тілінің дыбыстарын (в, ё, и, ч, ц,), жіңішкелік (ь) және айыру (ъ) белгісін енгізу арқылы орыс сөздерін сол тілдегідей оқып-жазуды зорлықпен таңды.

Латында жоқ орыстың Ë, Ц, Щ, Э, Ю, Я, Ь, Ъ әріптерінің баламасы анықталды.

– 5-6 жастан сауат ашқан бүлдіршін ана тілінде жазып-сызу үшін бұрынғыдай төл әрпімен бірге бөгде әріптен тұратын 42 таңбалы әліпбиді, орыс тілінің Щ, Э, Ъ, Ь сияқты басқа да әріптерінің емле ережелерін қоса үйреніп, уақыты мен қуатын жоғалтпайды.